*~Reiki~* 's space

โว้วววววววววววว!!! กลับมาอีกแล้ววววว ที่สำคัญกลับมาเพราะ ปู้จาย อีกแล้ว 555
มันน่าเศร้าซะจริงๆ ที่การอัพบล็อกแต่ละทีของเดี๊ยนจะต้องมีเหตุเกิดมาจากผู้ชาย แต่....ผู้ชายอย่างเดียวน่ะไม่อัพ ต้องเป็นผู้ชายเกาหลีด้วย!!! (บ้าไปแล้ว)

วันนี้ก็มีรีพอร์ทของเรื่อง คิม จองฮุน และพารัน มาอัพไว้ให้ชื่นใจคนอ่าน(และตัวเจ้าของบล็อกเองด้วย ฮี่ๆๆ)
อันที่จริงแล้ว พารัน มาก่อน จองฮุน แต่ข้าพเจ้าจะอัพเรื่องจองฮุนก่อน มีปัญหามะ? 5555
หืม? อะไรนะ? ใครคือ คิม จองฮุน งั้นรึ???? เอาล่ะ ชื่อนี้บางคนอาจจะยังไม่คุ้น งั้น...ถ้าชื่อนี้ล่ะ?

"เจ้าชายยูล"

รู้จักยัง? อ๋อเลยล่ะสิ? 5555555555
ขี้เกียจอ่านก็ดูรูปกับคลิปเอานะ เหอๆ

Kim JeongHoon in Thailand

12 เม.ย. 2550 เวลา 11.30 น. ณ King Power Complex
อิหนูหนึ่งได้ออกปฎิบัติการล่าจองฮุน เอ๊ยยย ได้ออกจากบ้านมาถึงที่คิงพาวเวอร์ ตอนแรกที่ได้ยินจากที่พี่วิบอกว่า จองฮุนจะมาที่นี่ ไปดูกันมั้ย ก็คิดว่า ไปแอบดูจริงๆ แบบไม่ได้เป็นมีตไรงี้ ไปๆมาๆพอมาถึง งงเลย อะไรหว่า มีการจัดแถวนั่งกันเป็นระเบียบ ฟังไปฟังมาถึงรู้ว่า เว็บคิมจองฮุนไทยแลยด์เค้ามีการเปิดให้ลงชื่อเพื่อมีตจองฮุน (ก็มีตจริงๆน่ะแหละ ได้มีต(เจอ)ปุ๊บก็จากไป 555) ไปๆมาๆเราเลยลงชื่อมีตด้วยตรงนั้นเลย 555

ซักเที่ยงหรือเที่ยงครึ่ง พี่วิกับพี่มาศ พี่จ๋า พี่เบญ แล้วก็เมย์ก็มาถึงที่นี่ ก็รอกันไป รอเรียกชื่อ พี่การ์ด(รึเปล่า?)บอกให้ย้ายที่ไปบนชั้น 2 ก็ไป พอเรียกชื่อแล้วไปๆมาๆให้ลงมาข้างล่างอีก สรุปก็คือ เค้าเอาที่กั้นมากั้นรอบๆประตูทางเข้าไว้ แล้วให้แฟนๆอยู่ด้านนอกของที่กั้น เพราะเค้าจะให้จองฮุนออกมาจากห้างแล้วก็อยู่ในที่กั้นนั้น

ไอ้พวกเราก็รอกันไป...เวลาก็ผ่านไป....ผ่านไป... ทำไมไม่ออกมาซักทีฟระ!!!?? รอจนรองเท้าที่ใส่ไปมันขาด (ขาดจริงๆนะ = =") ก็คิด อืม...คงให้สัมภาษณ์อยู่กับสื่อต่างๆแน่ๆ ผ่านไปๆ บ่าย 3 ก็แล้ว 4โมงเย็นก็แล้ว...ก็ยังไม่ออกมา เรา พี่วิ แล้วก็เมย์ เลยตัดสินใจ ไปหาน้ำ หาขนมกินดีกว่า เลยไปซื้อน้ำแถวๆนั้น พี่วิสั่งชานมเย็น เมย์สั่ง โอวัลตินเย็น และเราก็สั่งโกโก้เย็น (จะบอกเค้าทำไม ใครอยากรู้? 555) ซื้อเสร็จเดินกลับมา จองฮุนก็ยังไม่ออกมา.... เลยตัดสินใจว่า ไปกินข้าวเอาแรงก่อนละกัน ไม่ไหวแล้ว ก็เลยไปกินข้าวที่ร้านอาหารตามสั่งแถวๆนั้นกัน 3 คน ส่วนพี่ๆที่เหลือยังยืนยันจะขอตั้งหลักรอจองฮุนอยู่ที่นี่ก่อนล่ะ ไม่ถอยๆ 555

ก่อนสั่งอาหารก็คุยกันว่า จะเลือกอะไรที่มันทำง่ายๆ กินได้เร็วๆ พี่วิเลยสั่งกระเพราไก่ไข่เจียว เมย์สั่งข้าวไก่ทอดกระเทียมไข่ดาว ส่วนเดี๊ยน ข้าวผัดหมูไข่ดาว (บอกเค้าอีกละ ใครถามไม่ทราบ หาาาา!!!??) 555 แล้วคือเหมือนกับว่า แม่ครัวจะมีอยู่คนเดียว คือก่อนหน้าที่โต๊ะเราจะสั่งก็มี โต๊ะอื่นอยู่อีก 2 โต๊ะ อาหารก็ค่อยๆมาทีละจานๆ ตามคิว แล้วรู้มั้ยว่า เวลาช่วงนั้นอ่ะมันลุ้นกันมากๆ คือกลัวว่าระหว่างที่เรากินข้าวกันอยู่เนี่ย ถ้าจองฮุนออกมาจะทำยังไง?? คอยไปก็เร่งแม่ครัว(ในใจ)ไป ป้าๆ ทำเร็วๆหน่อย พออาหารมาถึง ก็เขมือบกันอย่างรวดเร็ว อ้อ ก่อนอาหารจะมามีอยู่ตอนนึง อยู่ๆมีกลุ่มเด็กผู้หญิงกลุ่มนึงอยู่หน้าร้านเค้าพูดอะไรกันไม่รู้แล้วรีบๆวิ่งไป เอาล่ะสิ 3 หน่อยังนั่งคอยอาหารอยู่เลยออกไปชะแง้มองที่หน้าร้าน....อืม....ยังไม่มา เหอๆ = ="

พอกินเสร็จก็รีบวิ่งกลับไป คือตอนนั้นเห็นว่าจากที่นั่งๆออๆกันอยู่มันเปลี่ยนเป็นยืนกัน เลยรีบวิ่งไป รองเท้าเราก็ขาด วิ่งอย่างทุลักทุเล น่าสมเพชมาก = =" พอไปถึงที่เดิม อ้าว.....ยังไม่มา...โมทนาสาธุ เดี๋ยวปั๊ดเล่นคุณไสยซะเลยนี่ เริ่มหงุดหงิด 555 รอไปๆ ประมาณ 5 โมงครึ่ง พี่การ์ดก็เดินมาบอกว่า ...

" ศิลปินใกล้จะมาแล้วนะครับ เดี๋ยวช่วยนั่งกันให้เป็นระเบียบด้วยนะครับ อย่าเบียด อย่าดันกันเข้ามานะ "

ประมาณนี้... พอพี่เค้าจะเดินเข้าห้างกลับไป ทางฝั่งพี่สตาฟก็ประสานเสียงกันว่า ...

" พี่พูดอย่างงี้รอบที่ล้านแล้วนะ!!!!!!!!!!!!! "

555555555555 คือมันฮามาก พี่ยามคนอื่นๆแถวๆนั้นหัวเราะกันใหญ่เลย พอถามๆพี่มาศดูก็ได้ใจความว่า ตอนที่เราไปกินข้าวกันอยู่นั้น พี่เค้าก็มาบอกแบบนี้ไปหลายรอบแล้วล่ะ 555

ก็ได้แต่ รอ ร๊อ รอ ต่อไป แต่ก็คิดว่าน่าจะมาแล้ว เพราะตอนที่กำลังวิ่งมาจากร้านอาหาร เห็นรถช่อง 7 วิ่งออกไป คงสัมภาษณ์ ถ่ายอะไรกันเสร็จแล้วแน่ๆ

เวลาประมาณ 17.45 น. เจ้าชายยูล...เสด็จ!!!!!!!
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เสียงกรี๊ดกระหึ่มค่ะ! (แต่ป้าไม่ได้ร่วมกรี๊ดกับเค้าหรอกนะ กรี๊ดไม่ไหว แก่แล้ว 555) แต่ขอกรี๊ดในบล็อกหน่อยเหอะ!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด น่ารักมากค่ะชายยูลขาาาาาาาา!!!!

กรี๊ดดดดดดดดดด มาแล้ววว พระรองมองมาทางเจ้แล้ววว 555

ด้านข้างก็น่ารัก วุ้ยยยยย!!!

ต้องใช้คำว่าน่ารักจริงๆนะ ชายยูลออกมาในมาดเสื้อตัวในสีขาว ตัวนอกสีฟ้าอ่อนๆ ใส่แว่นดำด้วย ออกมาถึงก็โบกมือ ไว้แฟนๆใหญ่เลย ทุกคนก็ชูกล้องกันเต็มไปหมด ตอนแรกๆก็นั่งกันอยู่ดีๆ ซักพัก เกิดเรื่องค่ะ....

อ๊ะ...อย่าตกใจไป ไม่ได้เกิดเรื่องบาดเจ็บหรืออะไรกันหรอก เหอๆๆ เรื่องที่ว่าก็คือ มายเลิฟลี่จองฮุน เดินอวดโฉมอยู่ดีๆก็...ยื่นมือลอดลูกกรงมาให้แฟนๆจับน่ะเซ่!!!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!!! พวกคนที่นั่งอยู่หน้าสุดคะ...คุณทำบุญด้วยอะไรกัน เจ้จะได้ไปทำมั่ง แบบว่าอยู่ประมาณแถว 3 แถว 4 เอื้อมไม่ถึงอ่ะ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ

อันนี้แคปมาจากวีดีโอที่ถ่าย... จองฮุน ระยะโคลสอัพ!!!

กรี๊ดดดดด เอาป้ายออกไปน้าาา ได้โปรดดด คราวหน้าทำป้ายเล็กๆหน่อยนะคะ ฮือออ

พอจองฮุนยั่วด้วยการเอามือมาให้แฟนๆจับแบบนี้ปุ๊บ เอาล่ะค่ะ โกลาหล จากไอ้ที่นั่งกันอยู่ดีๆ ฮือค่ะฮือ ลุกฮือเลยค่ะ เล่นเอาป้าแก่ๆอย่างเจ้เกือบจะหกคะเมนตีลังกาหน้าคว่ำไปกับพื้นแล้ว แต่เจ้ก็ยอมล้มไม่ได้ค่ะ ไม่ใช่ว่ากลัวจองฮุนไม่เห็นหรืออะไร แต่เป็นเพราะ...เจ้ยังไม่อยากถูกแฟนๆรุมเหยียบตายที่นี่ตอนนี้ค่ะ = =" เจ้ยังอยากจะมีชีวิตอยู่รอดูคอนเสิร์ตของดงบังชินกิต่อไป เจ้เลยยอมตายไม่ได้ เหอะๆๆๆ

จองฮุนน่ารักมากกกกก โบกมือ จับมือกับแฟนๆตลอด มือการโบกนิ้วเล่นด้วยนะ น่ารักจริงๆ
3นาที ไม่ๆๆ เอาซัก 5 นาทีดีกว่า 5นาทีผ่านไปไวเหมือนลมตด จองฮุนก็ค่อยๆยุรยาตรเยื้องกายกลับเข้าไปในห้าง ก่อนกลับยังมีโบกมือสุด 2 แขนให้แฟนๆ พร้อมยัง.......ส่งจูบฟอดใหญ่ให้แฟนๆอีกด้วยยย กรี๊ดดดด มันตรงกับเจ้พอดี นี่จองฮุนส่งจูบให้เจ้ใช่ม๊ายยยยย!!! ถึงเจ้จะไม่ได้อยู่หน้าสุด แต่มันก็ตรงกับเจ้ เพราะงั้น เจ้ขอเหมาว่าจองฮุนส่งจูบให้เจ้ล่ะกัน 5555

เราไม่ได้ถ่ายเป็นรูปมา แต่ถ่ายวีดีโอมา 2 คลิป ไม่ได้ชัดแจ่มหรอก แต่ก็โอเค โดยเฉพาะตอนจองฮุนมาฝั่งเจ้ ใจจะละลาย โฮกกกก มือสั่นด้วย มืออ่ะไม่สั่นมากหรอก แต่คนที่อยู่รอบกายนี่สิ เบียดกันไปเบียดกันมา จนเราต้องโยกซ้ายโยกขวาตามกระแสชนไปเรื่อยๆ เลยออกมาไม่นิ่ง เหอๆๆ

คลิปจองฮุนที่ถ่ายมาจ้า สั่นสะใจ อิอิ
เจ้าชายยูลเสด็จแล้ววว!!
 

จองฮุนก่อนกลับเข้าห้างไป (ตอนแรกๆไม่เห็นนะ โผล่มากลางๆท้ายๆ 555)  

ต่ออีกนิดก่อนจะไปยังเรื่องพารัน พอจองฮุนเข้าห้างไปเสร็จ เอาล่ะค่ะ เหมือนที่เห็นในคลิปที่ 2 พวกหนูๆหลานๆก็เริ่มหันกลับมาทางเจ้ หา!!?? จะรุมตื้บเจ้รึ!!?? อ่ะไม่ช่ายยย พวกหนูก็วิ่งค่ะ จากที่เบียดเจ้เอาเบียดเอาหนูๆหันกลับมาปะทะกับเจ้เลยค่ะ เจ้ล่ะจะล้มไปเป็นพรมให้หนูๆเหยียบกันอยู่แล้วนะนั่น เหอๆ ทุกคนวิ่งอ้อมไปด้านข้างตึกซึ่งจะเป็นที่ที่รถออกมาค่ะ เจ้กับพวกพี่วิ ตอนแรกๆก็ยังลังเลอยู่ว่าจะวิ่งตามไปดีมั้ย เพราะสภาพรองเท้าเจ้ก็อนาถเหลื้ออออเกิน! (คราวหน้าจะมาอีดิทรูปความอนาถของรองเท้าเจ้ให้ดูนะ เหอๆๆ)

ไปๆมาๆ เอาวะ สู้!!! วิ่งค่ะ นึกสภาพคนรองเท้าขาดวิ่งนะคะเด็กๆ อนาถจับใจ สุดท้ายเจ้เลย....ถอด!! (ถอดรองเท้าค่ะแหมมม ) ถอดรองเท้าข้างที่ขาดมันซะ แล้วถือมันไว้ วิ่งๆๆๆ โอย เจ้...เหนื่อย...= =" ปรากฏว่าชายยูลยังไม่ออกมาค่ะ ประมาณว่าอยู่กินข้าวต่อ การ์ดก็ไม่ให้เด็กๆเข้าไปด้วย เจ้เลยใส่รองเท้า แล้วก้มมองดูกล้องด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่องในใจว่า "ฮี่ๆๆ ได้คลิปจองฮุนมาแล้ว" ที่ไหนได้ มองไปซักพัก....

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!! แบตเตอร์รี่หายยยย!!! คือ...ฝาแบตเตอรี่ของกล้องเปิดอยู่อ้าซ่าเลยค่ะ ข้างในก็...บ๋อแบ๋ ตกใจเป็นล้นพ้น! พี่ๆก็ช่วยกันหาๆๆ ปรากฏว่ามีพี่สาวคนนึงเก็บได้ค่ะ แล้วพี่โรสก็บอกแล้วก็เอาแบตมาให้ ขอบคุณพี่สาวคนนั้นและพี่โรส+พี่ๆทุกๆคนด้วยนะก๊าาา ไม่งั้นอิหนูหนึ่งโดนท่านพ่อเทศน์ไปหลายวันแน่ 555

อ่ะ...จบเรื่องจองฮุน ไปต่อที่เรื่องพารัน ภาพเยอะหน่อยนะ มีคลิประยะประชิดด้วย อิอิ

Paran in Thailand

อ่ะ ต่อมาที่พารันกันบ้าง เมื่อตอนงานพัทยา มิวสิคเฟสติวัล อิหนูหนึ่งอยากไปตาม Super Junior K.R.Y ใจจะขาด แต่เนื่องจากท่านพ่อมีราชโองการขั้นเฉียบขาด สั่งห้ามออกนอกกรุงเทพฯ อิหนูหนึ่งจึง อด อด อด.... อดไปตาม เยเย่สุดเลิฟ รยอวุคสุดรัก น้องคยูที่ปักลงตรงกลางหัวใจของเจ้....เว่อร์และตรู เหอๆๆ(ได้ข่าวว่าบ้านก็อยู่เกือบจะนครปฐมอยู่แล้วล่ะนะ ไม่กรุงเทพฯซักเท่าไหร่ เหอๆ) แต่อิหนูหนึ่งไม่ยอมง่ายๆค่ะ! จำได้ว่าตอนไปงานมีตเอสเจได้ลั่นวาจากับพี่วิไว้ว่า "ถ้าเป็นดงบัง เอสเจ ชินฮวา หนูไปแน่!" เอ่อ...ได้ข่าวว่าไม่ได้บอกว่ามีมีตพารันแล้วจะไป แต่สุดท้ายด้วยอาการตื่นตกใจตอนพี่วิโทรมาบอกข่าวว่ามีลงชื่อมีตพารัน ตรูจึง.....ลงชื่อไปเสร็จสรรพ เรียบร้อยโรงเรียนเกาหลี เหอๆๆ สรุปก็คือได้ไปเสียตังค์(ค่ารถกับค่าอัลบั้มที่ต้องให้เค้าเซนต์)

ก็นะ สู้ตายค่ะ ไหนๆก็มาแล้วนี่ ก็ลงทะเบียน ซื้ออัลบั้ม แล้วก็ต่อแถว...รอ รออีกแล้ว ชีวิตนี้เพื่อผู้ชายแล้วตรูต้องรออย่างเดียวใช่มั้ยนี่? เหอๆๆ ก็รอๆๆ แต่รอไม่นานเท่าจองฮุน ซัก....ชม. 2 ชม.เองมั้ง (2ชม.เราใช้คำว่า เอง เพราะรอดงบังกะจองฮุนนานกว่านี้ ดังนั้นเวลาแค่ไม่กี่ชม.นี้เอง เราทนได้ เหอๆๆ) เสียงกรี๊ด(ของจริง)ก็สนั่น B2S พารันมาแล้วๆๆๆ เรากะพี่วิก็รอ ยืนรอ เมื่อยมาก คนแน่นมาก เพราะสถานที่มันค่อนข้างแคบตอนรอนี่ไม่เห็นอะไรหรือหัวใครเลย เพราะอยู่ไกลมากๆ รอไปเรื่อยๆ พอใกล้จะถึง เรากลับลนลาน กล้องๆๆ บัตรคิวๆๆ เอาล่ะค่ะ พี่วินำไปก่อน พอถึงตาเรา เรากำลังลังเลว่า จะถ่ายเป็นรูปหรือวีดีโอดี (งานนี้ไม่ห้ามว่าห้ามเอากล้องถ่าย) ขณะที่กำลังลังเลปรับไปปรับมาอยู่นั่นเอง น้องเอเจ ซึ่งอยู่ตรงหน้าเราเป๊ะๆ มองเราคนเดียว (มันแน่ล่ะสิ) พูดขึ้นมาว่า...!!!

"สวัสดีครับ!"

ตื๊ดดดดด ไร้สัญญาณตอบกลับจากเรา เพราะ....มัวแต่ยุ่งกับกล้องอยู่นั่นแหละ เลยไม่ได้มองน้องแบบเต็มตา คืออาการประมาณว่ากึ่งมองกล้อง กึ่งมองน้องอ่ะ ปกติแล้ว เค้าจะรีบทักแล้วรีบก้มลงไปเซ็น เพราะคนเยอะ เวลาไม่พอ เลยรีบ แต่นี่....ไม่ค่ะ....เจ๊หนึ่ง....เจ๊บังอาจไม่มองผมเต็มตารึ!? ได้....!! น้องเอเจ....ไม่ก้มลงไปเซ็นต่อค่ะ มองเราอยู่นั่นแหละ (ตอนนั้นเรามองน้องแบบประมาณว่าหางตาอยู่ เพราะมือเริ่มสั่นแล้ว อิกล้องบ้า!ฉันจะถ่ายแบบไหนดีฟระ!!??(โทษกล้องซะงั้น = =")

สุดท้ายพอตัดสินใจถ่ายเป็นรูปธรรมดาได้ เราเลยหันไปมองหน้าน้องแบบเต็มๆ...น้อง....ยังจ้องเราอยู่ค่ะ!!! แล้วน้องก็ยิ้มแบบหวานหยาดเยิ้ม (กะจะยั่วให้ตรูตกหลุมรักใช่มั้ยล่า~~ฮั่นแน่~~!! ตกไปแล้วล่ะ 55555) แล้วพูดพร้อมกับยิ้มกว้างมากๆว่า....

"สวัสดีคร้าบบบ"

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!! อิหนูหนึ่งตายไปแล้วค่ะ ตายไปแล้ววว!!! น้องน่ารักมาก พอพูดจบ เอเจ รีบก้มลงไปเซนต์ต่อใหญ่เลย สรุปแล้วต้องรอให้พี่หันไปมองเต็มๆตาก่อนใช่มั้ยจ๊ะน้องถึงจะยอมเซ็น 555

อ๊ากกก!! พระเจ้าช่วยกล้วยทอดไหม้!! น้องเอเจน่ารักมากกกกก!!!

เราก็แชะๆ ถ่ายมาได้ 2 รูป เพราะกล้องดีเลย์ ตัดสินใจในบัดเดี๋ยวนั้นว่า ตูจะถ่ายวีดีโอ!!!!!! เลยเปลี่ยนโหมดเป็นวีดีโอ แล้วหันไปที่น้องเอเจ แต่อนิจจา ตอนนั้นเราต้องขยับไปที่เนโอแล้ว + กล้องดีเลย์ วีดีโอเลย......ถ่ายไม่ติดน้องเอเจ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!!!!!!!!!!!!!!

ยิ่งมองใกล้ๆน้องยิ่งน่ากิน...เอ๊ย! น่ารัก 5555

แคปมาและ...เห็นแต่หัวเนโอ+ไหล่น้องเอเจ 555

ติดไหล่น้องมานี้ดดดดดดเดียว นิดเดียวจริงๆนะ เกือบถ่ายไม่ติดเนโอด้วยอ่ะ โฮๆๆๆ แต่ไรอั้นอ่ะ เป็นอะไรกะเรามากป่าวเนี่ย คือ ติดเฮียแกเต็มๆ + ตอนถ่ายตอนสุดท้ายถ่ายได้แต่อั้นอ่ะ เหอๆๆ ตอนผ่านมาที่เนโอเราก็จำอะไรไม่ค่อยได้ เพราะมัวแต่เอเจๆๆๆ 55555 แต่จำได้ว่าเฮียแกยิ้มหล่อดี 555 พอมาถึงไรอั้น อั้นก็พูด "อันนยองฮาเซโย" แบบพูดไปก้มหน้าเซ็นไป แหม อั้นคะ...มาไทยทำไมไม่พูดสวัสดี~~!! 55555

ใบหน้าของ(ไร)อั้น

ต่อๆๆ ต่อมาเป็นพีโอ พีโอน่ารักมากกกก ตอนแรกกำลังก้มเซ็นของพี่วิอยู่ พอดีเรามาถึงหน้าพีโอพอดี พีโอเงยหน้าขึ้นมา "สวัสดีคร้าบบบบบ~~~!!!" อย่างร่าเริง+น่ารักมาก ยิ้มหน้าแป้นเลยอ่ะ ตอนนั้นเราถ่ายติดมาแต่ปากพีโอ 5555 มัวแต่มองตัวจริง ไม่ได้มองกล้องอ่ะ เหอๆๆ

พีโอ...น่ารักแบบอวบๆ อิอิ

มาๆๆสุดท้ายแล้ว มาถึงเอส...เอสก็เหมือนกันตอนแรกเซ็นๆอยู่ เราก็มัวแต่ย้อนหันกล้องไปถ่ายพีโอ เพราะประทับใจสวัสดีคร้าบบบ ของพีโอเมื่อกี้มาก 555 พอหันกล้องมาหาเอสอีกที ติดตาข้างนึง+ปากเอส กำลังพูดว่า สวัสดีคร้าบบบ อยู่ ปากจู๋เลย(คำว่าหวัด) น่ารักมากๆๆ ตากลมเชียว 5555

เอสปากปลาหมึก อิอิ

เสร็จแล้วก็รับที่เค้าเซ็นมา + ต้องรีบเดินออกไป อิฮั้นก็พยายามหันกล้องไปถ่ายให้นานทีสุดแล้ววิ่งออกมา ออกมานั่งหน้าเมื่อยกับพี่วิ เพราะเมื่อยตอนยืนอ่ะ เหอๆ ตอนแรกกะจะไม่อะไรและ จะกลับแล้ว สุดท้าย เราบอกพี่วิ หนูขอไปดูหน่อยนะ วิ่งกลับไปตรงที่แฟนๆมุงกันถ่ายรูปอยู่ เลยชูกล้องถ่ายๆๆๆๆๆมั่วมาก เพราะไม่เห็นอะไรเลย ติดอะไรมาบ้างคือไม่รู้เลยตอนนั้นเพราะมองไม่เห็น ติดพี่ยูมาด้วย อิอิ

พี่ยู...สุดยอดล่ามเกาหลี ที่ครั้งหนึ่งเราเคยคิดว่าพี่เค้าเป็นคนไทย 555

ตอนสุดท้าย จะไปแล้วพารันก็ลุกขึ้นมายืนบนเก้าอี้ เราก็เอาล่ะเว้ยยยถ่ายๆๆๆ แล้วก็ถ่ายวีดีโอ แต่ตอนสุดท้ายเสียดายมากกกกกกกกกกก!!! เพราะเราอุตส่าห์ถ่ายได้นิ่งมากกกกกก ถ่ายซูมหน้าทีละคนเลย แต่........แต่...........กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!!!! เซฟไม่ติดอ่ะ!!!! กดเบาไป โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ อดเลยยยยย น้องเอเจแบบเคลื่อนไหวของช้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!! ใครถ่ายน้องเอเจมา เอามาให้เจ้สูบซะดีๆ อิอิ

อ่ะ พีโอ

หัวของพีโอกับอั้น (แอบติดหัว+ไหล่เอสมานิดนึง อิอิ)

พีโอ อะเกน (นอกจากอั้นแล้วก็พีโอนี่แหละที่ติดมาเยอะที่สุด อิอิ)

อั้นลุกแล้ว

ตอนเอารูปมาดูนี่งงเลย ชะอุ้ย ติดตอนอั้นทำท่าอิ๊อ๊ะด้วย อิอิ

อั้นแอบอิ๊อ๊ะ สามหนุ่ม มุมเดียวกัน 555

อั้นไปแล้วนะ บ๊ายบายยย (เนโอมองมาดันเบลอซะได้ ฮึ่ย!)

หลังจากนั้นก็เดินจะกลับบ้าน พี่วิถามว่า... "ใจเต้นมั้ย" เราตอบ.... "ไม่อ่ะ"
คือ ตอนเห็นน้องเอเจก็แอบชอบนิดนึง แต่...ทำไมออกมาแล้วใจไม่เต้นก็ไม่รู้ ไม่เหมือนตอนมีตเอสเจ ตอนนั้นเราชอบทึกคนเดียวอยู่ พอเจอแรงยั่วของซองมินเข้าทำเอาเราบ้าซองมินไปด้วยเลย ออกมาใจเต้นตึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ+พูดไม่หยุดเลย เฮ้อ งง

คลิปพารัน(ไม่ติดน้องเอเจ)
 

สุดท้ายนี้ น้องเสือน้อย ณ สวนเสือศรีราชา 555

อันนี้ยุนโฮ อิอิ ไม่เกี่ยวแต่ชอบอ่ะ น่าร๊ากก

เอาล่ะ จบๆๆๆ พอและ เหนื่อยมากพิมพ์วันนี้ เยอะมาก แบบว่าพิมพ์แล้วหยุดไม่ได้ คีย์บอร์ดก็พิการ ตัวหนังสือลอกหมดแล้วเนี่ย 5555 ไปล่ะค่าาาา คราวนี้ขอดองต่ออีกระยะนึง คาดว่าจะมาอัพใหม่ตอนที่มีหนุ่มๆคนไหนมาอีก หรือไม่ก็เมือ่อยากจะอัพ 555 แล้วเจอกันใหม่เอนทรี่หน้าค่ะ บายยย

안녕히가세요 ~~!!!!
ไปก่อนล่ะเน่อ หวัดดีจ้า~~!!

ให้รัก...พาไป - PARAN
edit @ 2007/04/17 02:29:17

Presents for Jaejoong

ตามสัญญา คราวนี้จะเอารูปของขวัญที่ส่งให้แจจุง ผ่านทางเว็บ HeroShock มาให้ดูกัน

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเกี่ยวข้องกับ "ช้าง" สัตว์สุดโปรดของแจจุงทั้งนั้น และที่สำคัญ....ต้องเป็น"ช้างไทย" ด้วยนะจะบอกให้ อิอิ

เริ่มกันเลยดีกว่า....นี่เลย ภูมิใจเสนอมากๆ แอ่น แอ๊นนนนนนน!!!!
ตุ๊กตาช้างไม้เจ้าค่ะ!!! ตัวนี้น้องเตยกับเพื่อนของน้องเตยไปเดินซื้อให้แถวๆตรอกข้าวสาร ราคาเต็มๆตัวละ 600 บาท แต่ด้วยสกิลการต่อราคาของเพื่อน้องเตยอันสูงส่ง ต่อเหลือ.........300 บาท!!!!!!!

ตุ๊กตาช้างไม้ตัวใหญ่ใช้ได้เลย

..........น้องคะ.......ราคาครึ่งต่อครึ่ง.........สกิลการต่อราคาของน้องช่างสูงส่ง สอนพี่บ้างได้มั้ย 555

อันดับต่อมาเป็น....ที่รองแก้วไม้ ที่ใส่เป็นลายช้างสวยงาม น่ารัก น่าใช้เองสุดๆ 555

ที่รองแก้วทำจากไม้ลายช้าง

ประกอบไปด้วยที่รองแก้วเล็กๆ 6 อันนะคะ น้องเตยบอกว่า ให้ดงบังใช้คนละอัน ส่วนอีกอันเดี๋ยวพี่จิ๊กไว้ใช้เอง เอ๊ย ไม่ช่ายยยย อีกอันให้คุณผู้จัดการใช้ก็แล้วกันนะ อิอิ

อันต่อมาเป็น สตอรี่บุ๊ค เกี่ยวกับการมาไทยของหนุ่มๆ ด้านในทำเอง(วาดเอง เขียนเอง)กับมือ แต่ด้านนอก(ตัวสมุด) ซื้อเอา เพื่อความรวดเร็ว 555

สตอรี่บุ๊ค หน้าปกลายช้างน้อย

ด้านในเขียนๆ+ติดรูปไป ครึ่งเล่มนะ ไม่ใช้ทั้งเล่ม เพราะปรึกษาเพื่อนแล้ว อยากให้แจจุงใช้ เลยแบ่งครึ่งที่เหลือไว้บอกแจจุงว่า ตั้งแต่หน้านี้เป็นต้นไปให้คุณเขียนเองนะ บันทึกสิ่งอะไรก็ได้ที่คุณอยากเขียน ทำนองนี้ แต่เหตุผลอีกประการคือ........ตรูทำให้ไม่ทันแล้ววววววววววววววว!!! แค่ครึ่งเล่มก็อดหลับอดนอนไป 3 วันแล้วนะจะบอกให้ = ="

สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด...คือ........ "เสื้อยืดลายเบียร์ช้าง"

เสื้อเบียร์ช้าง

5555555 เผื่อแจจะใส่มาไทย ไม่ก็สังเกตเห็นแล้วเกิดอยากดื่มเบียร์ช้างขึ้นมา จะได้ดื่มซะ หึๆๆ ถ้าเอาไปใส่จริงๆนี่ดีใจตายเลยนะนี่ จะเก็บรูปไว้ทุกช็อตเลยคอยดู ตัวนี้ไปเจอโดยบังเอิญกับซัง ที่มาบุญครอง คือ...ตอนแรกกะจะซื้อกุงเกงลิงลายช้างให้แล้วล่ะ แต่บังเอิญ เห็นว่ามีคนซื้อให้เยอะแล้ว + ตรูก็อายเป็นนะจะบอกให้ ไม่กล้าสบตาคนขาย 5555 เดินไปเดินมาเจอนี่พอดี + สีสวยดีนะเราว่า เลยซื้อมาซะเลย อิอิ

สิ่งสุดท้ายจริงๆที่ส่งไป คือ..............ใจของเดี๊ยนเองฮ่าาาาาาาาาาาา ความจริงก็ส่งไปตั้งนานแล่วล่ะนะ เหอๆๆ (ได้ข่าวว่าไม่เกี่ยวเลยนะอย่างสุดท้ายนี่น่ะ เหอๆๆ)

หมดไปคนละพันกว่าๆ (เราหุ้นกับน้องเตยจ้า) ค่าของพันกว่าๆ ค่าส่งอีก 1072 บาท ก็เลยหุ้นกันไปเฉลี่ยแล้ว คนละ 1033 บาท เหอๆ
ก็มานั่งคิดนะ ทำไมเราต้องทำเพื่อผู้ชายคนนึงขนาดนี้ด้วยวะเนี่ย แต่มันเป็นสิ่งที่ตัดสินใจแล้ว เป็นสิ่งที่อยากทำ อยากให้ แม้คนอื่นจะไม่รู้ว่าเราทำไปแล้วจะได้อะไร แต่ตูสุขใจเว้ยยยยยยยย!! 5555 ตอนนี้ก็เหลือให้ทาง HeroShock เอาไปมอบให้แจจุง แจจุงกลับมาเกาหลีแล้ว จะเอาไปให้เมื่อไหร่น้าาา ตื่นเต้นๆ อิอิ

Super Junior Signing Event

เอาล่ะ เข้าเรื่องต่อไปกันดีกว่า.....
วันอังคารที่ 30 มกราคม 2550 ณ โรงแรมดุสิตธานี สีลม เวลา 19.00 น.
อิหนูหนึ่งคนนี้ไป.......ไป.........ไปงานแจกลายเซ็นต์ Super Junior วู้วววววว!!!!
เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้ไปงานแจกลายเซนต์แบบนี้ ใกล้ชิดมากๆ เอิ้กกก

คือ ในวง Super Junior เนี่ย เราชอบอีทึก เราก็เลยหมายมั่นปั้นมือไว้ว่า จะขอลายเซนต์อีทึกล่ะ ไม่พลาดๆ 5555 ทั้งๆที่ก็คิดอยู่นะว่า คนเป็นพัน เค้าคงไม่ให้มานั่งเลือกหรอก และแล้ว........มันก็เป็นจริง โฮฮฮฮฮฮฮ

เล่าย้อนความก่อน ก่อนจะถึงวันงานเราก็กะจะทำของบางอย่างให้อีทึก (มาแนวประหยัดตังค์ พึ่งส่งของขวัญให้แจจุงหมดไปเป็นพัน ฉะนั้น อีทึกทนรับของจากฝีมือปูๆของเราไปละกันนะ เหอๆ) แต่สุดท้าย....ด้วยเวลาอันจำกัด ทำให้เราต้อง.....ซื้อให้จนได้ = ="
พอดีตอนนั้นมีงาน Dummy Expo อะไรซักอย่างที่เอแบค ไอ้เราก็เดินๆดูของอยู่ก็ไปเจอะพวงกุญแจรูปร่างโลงศพลาย The Nightmare Before Christmas ความจริงเปิดออกมามันเป็นกระจกอ่ะ เราว่ามันเท่+น่ารักดี....คิดถึงอีทึก (รู้สึกว่าจะไม่เกี่ยวกันนะ 555) เลยไปๆมาๆ ก็.....เสียตังค์ให้อีทึกจนได้ เฮ้ออ = =;

ทึกกี้จ๊ะ...มองโลงแล้วนึกถึงหน้าเดี๊ยนด้วยนะจ๊ะ อิอิ

พวงกุญแจกับทึกกี้ ฮี่ๆๆ

แต่แล้วพอกลับมาบ้าน เราก็มองไปเห็น........พวงกุญแจเบบี้ทิกเกอร์!!!! ซึ่งไอ้เจ้าตัวเนี้ย เราพึ่งไปเล่นเกมกดตู้ตุ๊กตาได้มา...ไอ้เราก็คิด.....ทิกเกอร์......ทึกเกอร์!!!!!!!! ว๊ายยยยยย ปิ๊งขึ้นมาทันที เอาไงดี แบบว่าอยากให้(อีกแล้ว 555)
แต่อีกใจก็ไม่อยากให้ เพราะตอนได้มาเราก็ตั้งชื่อให้เสร็จสรรพแล้วว่า..... "ยูโนว" 5555 ก็ใน MV Balloon ยุนเป็นเสือนี่นา เหอๆๆ ก็เอาล่ะ ตัดสินใจพกไปงานด้วย กะว่าถ้าได้ลายเซนต์ทึกกี้ก็จะให้ ถ้าไม่ได้ ได้คนอื่นแทนก็ไม่ให้ (ใจร้ายมากๆ 555)

ทึกเกอร์จ๋า~~~!!

พอถึงวันงาน คนเยอะมากๆ ต่อแถวนานมากกกกกกกกก ตอนยืนอยู่ก็คิดอีกแล้วว่า...ทำไมชั้นต้องมายืนเป็นชั่วโมงๆเพื่อผู้ชาย 12 คน(ฮีชอลไม่มา)ด้วยฟระเนี่ย!!!?? ใจคิดแต่ขาก็ยืนต่อไป นานมากกก ไปถึงนู่นประมาณ 5 โมงเกือบๆครึ่ง ไปหาพี่วิแล้วก็ไปยืนรอรถ SJ ก่อน เพราะเพื่อนของพี่วิที่ไปตามส่งข่าวมาบอกพี่วิว่า SJ นั่งรถโค้ชออกมาแล้ว (คล้ายๆรถทัวร์....คิดอีกทีมันก็รถทัวร์น่ะแหละ 555) สีแดง มีลายหงส์ทอง....ด้วยความที่ไม่เคยตามนักร้องที่ไหน ก็เลย...ไปด้วยๆ 555 เด็กๆเยอะมาก ไปยืนออกันอยู่ด้านล่าง แต่ด้วยความที่แก่แล้ว เลยชวนกันกับพี่วิและพี่ชมพู่(เพื่อนพี่วิอีกคน)ไปยืนรอด้านบน ตรงทางที่รถขึ้นไปได้ของโรงแรมดุสิตอ่ะ ตรงนั้นแหละ เพราะสังเกตบอดี้การ์ดแล้วว่าไปยืนๆกันแถวๆปกระตูด้านล่างบริเวณนั้น ประกอบกับพี่การ์ดของโรงแรมคนนึงพยายามหลอกล่อให้ไปอีกทาง 5555 ก็ยืนดูสบายๆ เด็กๆไปข้างล่างกันหมด

และแล้ว รถก็มาถึง กรี๊ดกันสนั่นโรงแรม ไอ้เราก็ตั้งกล้อง(ของพี่วิ) เตรียมถ่ายเต็มที เก็บเสียงกรี๊ดไว้ กดชัตเตอร์มันส์กว่า 5555 แบบว่า คนแรกที่เห็นเลยคือ......ฮยอกแจ !!!!! แบบว่า ยอมรับว่าเมื่อก่อนไม่เคยคิดเลยแม้แต่วูบเดียวว่าฮยอกแจหล่อ.......แต่วันนั้นบอกได้เลยคำเดียวว่า....ฮยอกแจหล่อมากกกกกกกกกก!!!!!! ประกายวิ้งๆเจิดจรัสมาแต่ไกล เจิดจรัสแค่ไหนคิดดูก็แล้วกันว่า คิบอม นั่งอยู่ข้างหน้าฮยอกแจแต่เราไม่เห็นคิบอมอ่ะ!!! เห็นฮยอกอย่างเดียวเลย!!!

ฮีก็น่ารักสุดๆ โบกไม้โบกมือให้แฟนๆเป็นการใหญ่ ซักพัก คิบอม เอามั่ง บ๊ายบาย + ยิ้มใหญ่เลย ไม่ยอมหุบยิ้มด้วย อิหนูหนึ่งคนนี้ขอสาบาน...ว่ามาไทยครั้งนี้ คิบอมผีเข้า!!!!! ผีเข้าแน่ๆ ให้ตายเถอะ ยิ้มไม่หุบเลย!!! น่ารักมากๆ ไว้ได้รูปแล้วจะเอามาอัพ เหอๆๆ

แต่ที่แรงจนหัวใจเจ้จะวายเอาให้ได้คือ ตอนที่รถหยุด ไปไม่ได้เพราะแฟนๆขนาบหน้า ขนาบหลัง อิหนูหนึ่งก็ได้ใจ ดีสิ ตูจะได้ถ่ายรูปได้ชัดๆ 555 ถ่ายไม่หยุด ในใจก็คิด รูปฮยอกแจก็มีแล้ว คิบอมแล้ว ซีวอนแล้ว ชินดงแล้ว ป๋าฮันกยองก็แล้ว แล้วอีทึกของเดี๊ยนล่ะ!!??? ไม่เห็นเลย อยู่อีกฝั่งแน่ๆ ในใจก็คิด ฮือออ เสียดายจัง อยากได้รูปอีทึกอ่ะ คิดยังไม่ทันขาดคำดี อีทึก ...วิ่งมาตรงกระจกด้านหน้าเราเลย กรี๊ดดดดดดดดดดดดด อีทึกได้ยินเสียงที่เราส่งไปทางกระแสจิตแน่ๆ ข้างหน้าเราเลยเหอะขอบอกกกก!!! สรุป ตอนนั้นรูปที่ชัดที่สุดคือ อีทึก ได้มาน้อยแต่ชัดนะจะบอกให้ 5555

ต่อๆ ก็เข้าแถวรอนานมากๆ กว่าจะขยับแต่ละที โดนตรวจของผ่านด้วย ทั้งๆที่กล้องของพี่วิก็อยู่ในกระเป๋าเรา แต่เค้าคงนึกว่าเป็นมือถืออยู่ในซอง 555 หยิบขึ้นมาแล้วนะนั่น ผ่านไปซะงั้น กร๊ากกกก!! แต่เราก็ไม่ได้เอาไปถ่ายในงานอยู่ดี ไม่อยากให้เกิดปัญหา 555 ขอบอกว่าขึ้นไปถึงข้างบน ลงทะเบียนเสร็จแล้ว เค้าก็ให้นั่งต่อแถวรอ คนเยอะมากๆๆๆ

สักพักเค้าก็ให้เข้าไปในห้อง ไอ้เราก็ดีใจสิ นึกว่าจะได้เจอแล้ว ที่ไหนได้ ขอโทษทีค่ะ ห้องที่เข้าไปน่ะ มันห้องสำหรับนั่งรอด่านที่ 2 5555 เออ เอาเหอะ รอมาทั้งวันแล้ว รออีกหน่อยจะเป็นไรไป แต่มันไม่หน่อยนี่สิ เฮ้อออ

ก็ได้ขยับเข้าไปในห้องที่ sj อยู่กันจริงๆทีละแถวๆ ในที่สุดก็ถึงแถวเราซะที เข้าไปถึง กรี๊ดดดดดดดดดด เค้ายังให้นั่งจัดแถวรออีกนะ 5555555 แต่คราวนี้ไม่นานเท่า 2 ด่านแรกหรอก เหอๆเค้าให้จัดแถว 2 แถว แล้วทยอยขึ้นไปขอลายเซนต์ แบบว่าเลือกไม่ได้นะ sj ก็นั่งทำหน้าหล่อกันอยู่ 12 คนเรียงกันโต๊ะยาวๆ วิ้งมากๆ เหมือนเป็นอะไรที่เจิดจรัสสุดๆ รู้สึกตัวเองเป็นสิ่งมีชีวิตที่มืดมนเหมือนซูนาโกะเลย 555 เรารีบหาอีทึกก่อนเลย แต่บังเอิญเห็นคิบอมก่อน อ๊ายยยย ผียังไม่ออกค่ะท่านผู้อ่าน ยิ้มแก้มยุ้ยน่ารักมวากกกกกก!!! หาๆไป อ๊ะ เจออีทึกแล้ว นั่งหน้าหล่อ+ทรงผมโดนใจอยู่ตรงกลางๆโต๊ะเลย หมายมั่นปั้นมือรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ ชั้นจะต้องเอาพวงกุญแจ 2 อันนี้ให้ทึกกี้ให้ได้ คอยดู๊!!!!

พอแถวขยับจนเราอยู่หน้าสุดแล้ว เราก็มองไปที่....คิบอม เพราะอยู่ใกล้เราที่สุด ตายแล้ววว กะจะทัก คิบอมๆ แต่ความหล่อ ขาว เนียน +แก้มยุ้ยๆของคิบอมทำให้เรา....พูดไม่ออก ตกตะลึงไปเลย 5555 เสียดายมากกก อยู่ตรงหน้าเลย ทักปุ๊บหันมาแน่ๆ อ๊ากกก แต่ตรงที่ต่อแถวก็ไม่มีใครทักนะ เพราะคนที่อยู่ใกล้ๆถูกความหล่อ+น่ารักของคิบอมสะกดไปหมดเลย สาบาน 5555

พอเราต้องเดินเข้าไป เราไปหยุดอยู่ตรงหน้าอีทึก แต่....อ๊ากกกก คุณบอดี้การ์ดเกาหลีสุดหล่อไม่ให้อ่ะ เค้าบอก Noๆๆ This wayๆ ประมาณว่าให้เดินต่อไปอ่ะ เลือกไม่ได้ ฮือออ เราเดินจากอีทึกไป 4-5 ก้าว ไกลพอสมควร ในใจคิด...คงไม่ได้ให้ของแล้วล่ะ ฮือออ แต่สุดท้ายก็คิด มันเป็นโอกาสสุดท้ายแล้วนะ!!! เราเลยตัดสินใจหันกลับไปแล้วยืดมือข้างที่ถือพวงกุญแจไนท์แมร์ให้ยาวที่สุด ยาวสุดๆจริงๆ แล้วเรียก "อีทึก!!!" ปรากฏว่า...อีทึกหันมาหา แล้วร้อง "โอ๊ะ!!!!" แล้วรีบยืดแขนออกมารับพวงกุญแจจากเรา

วินาทีนั้นบอกเลยว่า ดีใจมากกกกกกกกกก!!!! คิดดูสิ เรากับเค้าต้องต่างคนต่างยืดแขนกันสุดๆอ่ะถึงจะให้-รับได้ แต่เค้าก็ยังเอื้อมมารับจากเราอ่ะ วินาทีนั้นคือ...อีทึก ไอเลิฟยู้ววววววว วูวววว วู~~~!! แถมหน้าที่มองมาก็น่ารักโก๊ดดดดดดดด
หมายเหตุ : ตอนที่เรายืดแขนส่งของให้อีทึกสุดๆนั้น หัวเราก็ต้องล้ำไปบนโต๊ะด้วยใช่มั้ย...เราไม่รู้นะว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเราตอนนั้นเป็นใคร แต่คาดว่าเป็นทงแฮ เพราะฉะนั้น หัวตรูคงเฉียดทงแฮไปเต็มๆ 555
จากนั้นเราก็เดินต่อไปอย่างมีความสุขถึงแม้พี่การ์ดเค้าจับตัวเราดันๆแล้วนะ (เค้าคงกลัวตูจะกระโดดล็อกคอศิลปินของเข้ามั่ง 555) สรุปว่า เราไปหยุดอยู่ที่ ซองมิน!!!!

ขอบอกว่า ซองมินน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!! (อีกแล้ว) คือ พี่วิอ่ะ ชอบซองมิน ซึ่งพี่วิยืนอยู่ข้างหลังเราได้ซีวอน แทนที่จะสลับที่กันใช่ป่ะ แต่ทั้งคู่ต่างคนต่างอึ้ง ไม่ได้แลกที่กันเลย 5555 คือ ตอนนั้นรู้สึกผิดกับซองมินนิดๆ เพราะเรากะจะให้อีทึกเซ็นต์ให้ไง เลยเปิดปฏิทินที่เป็นรูปอีทึกเอาไว้ พอมาเจอซองมินเราเลยลนๆ หารูปซองมินใหญ่เลย ในหัวตอนนั้นคือ....ซองมิน....ซองมิน....นี่คือซองมิน....แล้วซองมินคือใครฟระ!!???(อ้าววว 555) หาไม่เจอเพราะลนลานมาก มือสั่นด้วย 555 ตรงนี้แหละสำคัญ...ซองมินเป็นคนดีมากๆ เค้า....เปิดหาให้เรา!!! เปิดหาแบบจงใจหาช้าๆเลยเหอะ จงใจให้เราได้มองเค้านานๆ จะให้เราหลงรักเลยใช่มั้ยเนี่ย 555 (โทษนะซองมิน เรามีแจจุงอยู่แล้ว กร๊ากกก) พอเจอหน้าของตัวเองปุ๊บ เค้าก็ อ๊ะ! แล้วก็ยื่นให้เราช่วยจับปฏิทินไว้ เค้าก็เซนต์อย่างประนีต ย้ำว่าประนีตจริงๆนะ บรรจงมาก ตอนนั้นนี่เราไม่ได้มองซีวอนกับเยซอง(รึเปล่า?)ที่อยู่ข้างๆเลย เพราะเรามัวแต่มองซองมินคนเดียว แบบว่า หน้าตอนก้มหน้าเขียนก็ยังน่ารักอ่ะ คิดดู๊~~~!!!

ลายเซนต์ซองมิน กี๊ดดดดด

พอเซ็นเสร็จ เราก็เตรียมตัวยื่นมือไปจะขอจับมือ เพราะกลัวว่าเดี๋ยวตะลึงจนลืมขอจับ เสียดายแน่ๆ แต่...เรายังไม่ทันยกมือขึ้นมา...ซองมินก็...........

ยื่นมือมาให้เราจับ!!!!!!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!! แบบว่าบางคนเค้าลืมยื่นมือไป เค้าก็จะไม่ยื่นมาให้จับนะ แต่นี่ ซองมินเสนอตัวเองเลย ตอนนั้นเรา....ซองมิน ไอเลิฟยู้ววววววววววววววว วูวววววววว วู~~~~~!!! ก็จับมือไป มองหน้าไป ยิ้มไป เค้าก็ยิ้มๆๆ น่ารักโก๊ดดดดดดดดด ซองมินมือเล็ก+นิ่มมากๆ เราว่ามือเรานิ่มแล้วนะ แต่ซองมินนิ่มกว่าอ่ะคิดดู!!! หน้าก็เล็ก มือก็เล็ก ตัวก็เล็ก ตอนนั้นซองมินย้อมผมสีทองเหมือนแจจุง หน้าขาวผ่องมากๆ ตาดำเป็นประกายวิ้งวับ รอยยิ้มยิ่งทำให้เค้าดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสา มืออุ่นๆที่จับมือเราอีกล่ะ กรี๊ซซซซซ!!! ปล่อยมือเสร็จแล้วเราก็ยื่นเจ้า"ทึกเกอร์" ให้ซองมินไป ซองมินก็รับไปแล้วมองๆ แล้วพูดอะไรซักอย่างเราไม่ได้ยิน (เพราะมีแต่เสียงกรี๊ด ดังมากๆ) แต่ดูจากสีหน้า เราคิดว่าเค้าน่าจะถามๆว่า "จะให้อีทึกหรอ?" อะไรประมาณนั้น(ตอนแรกที่เรายื่นปฏิทินไป ซองมินก็เห็นไงว่าเป็นหน้าอีทึก เค้าเลยรู้ว่าเราเป็นแฟนอีทึก) ตูรู้สึกแปล๊บบบบขึ้นมาในใจทันที แล้วรีบพูด " For YOU! FOR YOU!!!!!" ย้ำ 2 ครั้งให้เค้ามั่นใจ ตัวนี้ไม่ให้ทึกกี้แล้ว ให้หนูนั่นแหละจ้ะ ข้อหาทำให้พี่ใจละลาย 5555

พูดจบซองมินก็ยิ้มมมมมมมมม น่ารักมากๆให้ตายเหอะค่ะจอร์จจจ จับ ทึกเกอร์ ซึ่งตอนนั้นแปรสภาพเป็น ซองเกอร์ แล้วไว้ด้วยมือ 2 มือ แบบว่าช้อนใต้รักแร้ซองเกอร์เลยอ่ะ เหมือนเด็กๆมากๆ อยากให้เห็นด้วยตา แต่ไม่มีภาพมาให้ดู ขอโทษจริงๆ ><"!!! เค้าพูดอะไรซักอย่าง ไม่แน่ใจว่า "ขอบคุณครับ คัมซาฮัมนีดา หรือว่า แทงค์กิ้ว" เราก็ยิ้ม เค้าก็ยิ้ม พี่วิที่หายจากมนต์สะกดของซีวอนแล้วก็หันมายื่นของขวัญที่เพื่อนพี่วิฝากมาให้ซองมินแล้วพูดว่า "ซองมิน อปป้า!!" ซองมินก็หันไปรับแล้วยิ้มๆใหญ่เลย อ๊ากกกกกกกก!!! (ได้ข่าวว่าพี่วิลืมเอาของที่ตัวเองซื้อมาให้ซองมินให้ซองมินไปนี่ อิอิ) เสร็จแล้วก็เดินๆๆไป แบบว่า ยังยิ้มค้างอยู่อ่ะ หัวใจเต้นตุ๊บๆๆๆๆ เหมือนกำลังเต้นเพลง Rising Sun อยู่ยังไงยังงั้น (เอ๊ะ ไม่สิ มาหาซูจู ก็ต้องเป็นเพลง...เอ่อ...เพลง U ละกัน 555)

แบบว่าประทับใจมากกกกก ขาที่เมื่อยล้ามาตลอดหลายชั่วโมง พอมาเจอหน้าอีทึกกับซองมินไม่กี่นาทีดีนี่ หายเมื่อยเป็นปลิดทิ้งเลย ข้าวเขิ้วก็ไม่หิว 555 ยิ้มหน้าบานอย่างเดียว

พอลงมาข้างล่าง ก็เห็นน้องๆพี่ๆเพื่อนๆ ยืนประกาศขอแลกลายเซนต์กันใหญ่เลย ตอนแรกๆเราก็อยากจะขอแลกของอีทึกนะ แต่คิดไปคิดมา....ลายเซนต์อันนี้ซองมินเป็นคนเซ็นให้เรา เค้าอุตส่าห์ช่วยเราเปิดหา แล้วยังตั้งใจเซ็นให้เราด้วย มันมีความรู้สึกว่า... "ลายเซนต์ซองมินอันนี้เพื่อเราเท่านั้น!!!" เราก็เลย ไม่แลก แต่ขอคนอื่นๆถ่ายรูปของลายเซนต์คนอื่นๆแทน 55555

อาจไม่ค่อยชัดนะคะ ถ่ายจากมือถือ มืดอีกตะหาก พยายามปรับสุดๆแล้วได้แค่นี้ 5555

ลายเซนต์อีทึก เอื้อเฟื้อโดยพี่เบญ

ลายเซนต์ป๋าซีวอน เอื้อเฟื้อโดยพี่วิ

ลายเซนต์เยซอง เอื้อเฟื้อโดยพี่วรรณ

ลายเซนต์ด๊อง(ทงแฮ) เอื้อเฟื้อโดย...เอ่อ...ใครก็ไม่รู้ 555

ลายเซนต์ฮยอกแจ เอื้อเฟื้อโดย....ใครก็ไม่รู้อีกน่ะแหละ 5555555

***ใครมีลายเซนต์คนอื่นๆช่วยส่งมาให้เราทีนะคะ (รูปน่ะ แต่ถ้าจะให้ของจริงมาเลยเราก็ยินดีรับนะ 5555555555)

เอาล่ะ หลังจากนั้นก็ขึ้น BTS กลับบ้าน พ่อรออยู่ที่ท่าน้ำเป๊บซี่ ขอบคุณปะป๊าก๊าาาาาา อุตส่าห์รออิลูกบร้าไปตามผู้ชายหล่อๆ 12 คน ยันดึก 4 ทุ่มครึ่งแล้วมั้งตอนนั้น กลับถึงบ้านก็ 5 ทุ่มครึ่งพอดี เหอๆๆ

จบเอนทรี่นี้เท่านี้ล่ะค่า คราวหน้าได้รูปหนุ่มๆแล้ว จะเอามาโพสนะคะ จุ๊บๆ

*** ป.ล. งานนี้ต้องขอบคุณพี่วิ และพี่ๆทุกๆคนมากๆนะคะ ที่ช่วยเป็นธุระลงชื่อให้ไปงานมีตนี้ คือ....วันนั้นอิหนูหนึ่งมัวแต่วุ่นวายกับ Preregist หาคอร์สลงซัมเมอร์อยู่นั่นแหละ ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเค้าเลย 5555 ขอบคุณมากๆค่า โดยเฉพาะพี่วิ ขอบคุณหลายเรื่องมากๆ ขอบคุณจริงๆค่า ขอให้ได้มีตเฮียไก่น้า อิอิ ***

สรุป รักอีทึกกับซองมินจังเลยยยยยยยย แต่งตั้งให้ซองมินเป็นกิ๊กอันดับ 3 แล้ว 5555

แจจุง =สามีสุดเลิฟ ชางมิน = ชู้เบอร์1 อีทึก = ชู้เบอร์2 ซองมิน = ชู้เบอร์3 ส่วนคิบอม...กำลังอยู่ในช่วงพิจารณา 555!!!

Tic Toc! - Super Junior

blog ล่มไประยะนึง ขอเล่าย้อนหลังหน่อยละกัน ยาว+รูปเยอะหน่อยนะ อิอิ

2006 , 15 th September : 20.00 pm

Impact Arena , Mueang Thong Thani

Bangkok , Thailand

วัน......ที่ทุกคนต่างรอคอย
วัน......ที่จะต้องจารึกไว้ในอีกหน้าหนึ่งของประวัติศาสตร์
วัน......ที่เหล่าฝูงชนพร้อมใจกันใส่เสื้อสีแดงมารวมตัวกันมากที่สุด
มันคือวันของ..........................................................

Be my Chocolate Concert : TVfXQ rising sun Live in Bangkok 2006 !!!!!!!

แม่นแล้ววววววววววว วี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
หลังจากเฝ้าคอยด้วยความหวังมานานแสนนาน วันนี้ก็มาถึง!!!!!!!!!!!!!!!!
การแสดงคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบครั้งแรกในเมืองไทยของเทพเจ้าจากตะวันออกทั้ง 5 .......

Dong Bang Shin Gi !!!!!!!!

ใครที่ได้ไปดูก็คงจะอดประทับใจกับความสามารถอันล้นเหลือของหนุ่มๆทั้ง 5 ไปไม่ได้ อยากจะบอกว่างานนี้ ทั้ง 5 คน...

หล่อมากมากกกกกกกกกกกกกกก!!!!!

แต่ขอลำเอียงนิดนึงว่าแจจุงหล่อสุด 555555555555555555555 (หนึ่งเดียวในดวงใจเดี๊ยน กร๊ากกกกกกกกกกก)

ตอนงานแถลงข่าวแจจุงมาพร้อมกับผมสีขาวบลอนด์ที่ทำเอาแฟนๆหลายๆประเทศอึ้งไปแล้ว แบบนี้....

แต่วันคอนเสิร์ตแจจุงมาพร้อมกับทรงผมสีออกน้ำตาลเทาทอง (แบบว่าทองๆ น้ำตาลๆเทาๆ ดูในรูปเอาเองเหอๆ)

หล่อเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย หล่อออออออออออออออออออออออ

ยังไม่พอ ขึ้นชื่อว่า "ดงบังชินกิ" หล่ออย่างเดียวมันไม่พอ..............พลังเสียงค่ะพลังเสียง!!!!!!!!!!!!!

เปิดตัวมาเพลงแรกก็ล่อด้วย "Tonight" โชว์พาวเสียงกันสุดๆ!!!!!!!!!! (ตอนเปิดไอ้กล่องนั่นออกมาหนุ่มๆแต่ละคนมองไปรอบๆกันหมดเลย แบบว่าคงอึ้ง+ดีใจที่มีแฟนๆมากันมากมายขนาดนี้)

แต่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่โดนใจเดี๊ยนสุดๆๆๆ!!! ช่วงโชว์เพลง "HUG" มันจะมีอยู่ช่วงนึงที่ปกติแล้วทุกคนจะช่วยกันตะโกนว่า " Go Changmin! Go Changmin!" เป็นการเชียร์ให้ชางมินออกมาเต้นโชว์ ( เต้นแบบส่ายตูดดุ๊กดิ๊ก 555) แต่บังเอิญว่าก่อนหน้าคอนเสิร์ตที่ไทยครั้งนี้ไม่นานนัก ชางมินได้เกิดอาการบาดเจ็บที่เท้า (เนื่องจากการซ้อม )ทำให้ทางทีมงานเป็นห่วงว่าถ้าเต้นหนักๆไปอาจจะเจ็บหนักขึ้น ทำให้ในคอนเสิร์ตครั้งนี้ ชางมินต้องงดเต้นในเพลงที่ต้องใช้พลังในการเต้นหนักๆ ด้วยเหตุนี้เอง ทำให้ในท่อนที่ต้องเชียร์ชางมิน...ยูโนวจึงตะโกนว่า "JaeJoong!!!!!"

แม่นแล้ว... ก็คือ แจจุงออกมาเต้นโซโล่ให้ทุกๆคนได้ดูเป็นขวัญตา!!!!!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
แบบว่าเท่มากค่ะท่านผู้อ่าน เท่มั่กมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Go JaeJoong! Go JaeJoong!!!!
ป.ล. พี่ๆ channel[v] คะ...พี่ช่วยเอาชื่อเว็บไว้มุมๆภาพหน่อยได้มั้ยคะ มันพาดหน้าสุดที่รักของหนู ฮึ่มมม!!!

ไม่ไหวแล้ว ตอนนั้นนี่เจ้กรี๊ดถล่มทลายยยยย ใครไม่เคยเห็นอิหนูหนึ่งคนนี้กรี๊ด+สติหลุดมาก่อน กรุณาตามไปดูได้ในคอนเสิร์ตของดงบังชินกิครั้งต่อไป เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แบบว่าไม่ไหวแล้ว หายากกกกกกกกกกกกกกกกกก น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
คนร้องก็น่ารัก ชุดที่ใส่ก็น่ารัก ฉากหลังก็น่ารัก แล้วยังจะทำตัวน่ารักอีก อ๊ากกกกกกกกกกกกก (ระวัง...อิหนูหนึ่งกะลังออกอาการคลั่ง 555)

ไม่ไหวแล้ว แบบว่าเพลงช้าก็เพราะมากๆ เพลงเร็วก็มันส์สะเด็ด ดีใจนะที่เห็นยุนเต้นแบบทุ่มสุดตัวมากๆ แต่ก็กลัวเหมือนกันว่ายุนจะเกิดอาการเจ็บข้อเท้าขึ้นมาอีกหรือเปล่า แต่ท่าทางจะสบายดีแฮะ ดีๆๆ

ทุ่มแค่ไหน....ดูเอาเอง เหอๆ

แต่ขณะเดียวกันก็สงสารหนูชางมินด้วย เพราะตอนเพลง rising sun ทุกๆคนที่จ้องชางมินคงเห็นเหมือนๆกัน คือขณะที่คนอื่นๆเต้นกันอยู่ (มีพี่หน้ากากมาเต้นแทนชางมิน....The mask man return! 5555 ) ชางมินซึ่งไปยืนอยู่บนกระเช้าด้านขวาฝั่ง AR (อยากบอกว่าใกล้เราอยู่เหมือนกัน อ๊ากกกกกกก)ก็จะมองไปที่พี่ๆทุกๆคนด้วยสายตาละห้อยเหมือนกับว่าอยากไปเต้นด้วยมากๆ คือเห็นแล้วแบบว่าสงสารจับใจอ่า เค้าเตรียมตัวเพื่อคอนนี้อย่างดีแต่สุดท้ายก็ไม่สามารถเต้นโชว์ได้ เรียกคะแนนสงสารจากหัวใจเจ้ได้เต็มๆเลยจ้ะหนูมินจ๋า.....(แต่หัวใจเจ้ยังเป็นของแจจุงแต่เพียงผู้เดียวนะ....แต่สำหรับหนูมิน...ว่างๆยามแจจุงอยู่กับยุนโฮ....มากิ๊กกะพี่ก็ได้นะน้อง 5555555 <----หมายเหตุ...อิหนูหนึ่งมันบ้าไปแล้ว ก๊ากกก )

หนูมินบนกระเช้า อิอิอิ ชี้ไรอยู่หรอหนูน้อย ^^

แต่ที่ประทับใจหนูมินมากๆๆๆๆๆเลยก็คือ ตอนเพลง.....เพลงอะไรนะจำไม่ได้ = =" ที่ทุกคนจะเต้นอยู่ที่เวทีด้านล่างแต่ชางมินจะโผล่มาตรงกลางเวทีด้านบนอ่า เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เพราะว่าตอนแรกเนี่ย พอถึงท่อนของชางมิน เค้าก็จะฉายไฟไปที่ชางมินแล้วชางมินก็จะร้อง(ไม่ได้เต้น) ส่วนคนอื่นๆก็เต้นๆอยู่ด้านล่าง พอท่อนอื่นปุ๊บเค้าก็จะดับไฟตรงชางมิน แต่ถึงจะดับไฟแต่เราก็เห็นว่าชางมินยืนอยู่ มีอยู่ทีนึงเห็นชางมินก้มหน้าลงไปแล้วเหมือนจะย่อเข่าข้างนึงนิดๆด้วย ไม่รู้ว่าเจ็บเท้าอยู่หรือเปล่า ก็เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงตอนท้ายๆเพลง เอาล่ะค่ะ หนูมินสปิริตมากๆ... เต้นค่ะ!

หนูมินเต้น!!!!!!!!

แล้วคือจากการที่หนูมินเต้นแล้วตอนแรกเค้าไม่ได้ฉายไฟไปที่หนูมินเนี่ยทำให้เราเดาได้ว่า ตามกำหนดเดิม เค้าคงจะไม่ได้ให้ชางมินเต้น แต่หนูมินสปิริตค่ะ อยากเต้นแม้จะเจ็บอยู่ก็ตาม เต้นเลยค่ะเต้นใหญ่เลย เราก็ชี้ให้พี่ที่นั่งข้างๆเราดู (ความจริงต้องบอกว่ายืนเพราะไม่มีใครนั่งเลย 555)

"พี่แป้งๆ ดูนู่นสิ ชางมินเต้นค่ะชางมินเต้น!!!!!"

พี่เค้าเห็นพี่เค้าก็ตกใจ+ดีใจ "โอ้จริงด้วยๆ" ประมาณนั้น แล้วพอคนคุมไฟเค้าเห็นว่าชางมินเต้นเค้าเลยส่องไฟไปที่ชางมิน แฟนๆกรี๊ดใหญ่เลย (เราไม่แน่ใจนะว่าตอนที่ยังไม่ฉายไฟนี่ แฟนๆจากมุมอื่นๆเห็นชางมินเต้นหรือเปล่า แต่จากมุมเราเห็นเลยว่าเต้นอยู่ ตอนนี้แหละคือชอบหนูมินมากๆ ไม่ไหวแล้ว สปิริตสูงมากน้องเอ๋ยยยยยยยยยยยยยยยย 555555555555 (วันต่อมานี่เห็นว่าต้องใช้ไม้ค้ำยันตอนเดินเลย เจ็บมากแหงๆ หายไวๆนะจ๊ะชางมิน > <!!!!)

เอ้อ มีอีกตอนนึงที่คิดว่าโดนใจแฟนๆไทยทุกๆคนแน่ๆ คือตอนที่หนุ่มๆเปลี่ยนชุดเป็นแบบชุดลำลองสบายๆออกมากันในตอนท้ายๆ.......เพราะพอมองจากจอปุ๊บ เวลาเค้าซูมไปที่หนุ่มๆแล้วหนุ่มๆยกมือขึ้นมาจับที่ไมค์จะเห็นเลยว่าหนุ่มๆเค้า...............

"สวม wristband เรารักในหลวง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ไม่เชื่อก็เบิ่งๆๆๆ เบิ่งแหน่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ขโมยใจชาวไทยไปเต็มๆค่ะ!!!!!!!!!!!!!!!!! นาตาลีเวอร์ชั่นเกาหลีกำเนิดแล้ว!!!!!!!!! 555555555555
ใครเป็นคนหามาให้หนอ ช่างคิดดีจริงๆ เรียกคะแนนและเสียงกรี๊ดกร๊าดจากแฟนๆได้กระหึ่มเลย (ช่วงนั้นได้ยินคนรอบข้างพูดแต่ อุ๊ย! wristbandๆ รวมทั้งเราด้วย 555555 )

ตอนที่หนุ่มๆเอาน้ำในขวดสาดใส่แฟนๆก็แสนจะน่าอิจฉาแฟนๆที่ยืนอยู่ใกล้ๆเวทีจริงจริงงงงง!!!! วินาทีนั้นแทบอยากวิ่งลงไปเกาะขอบเวทีมั่งอ่า แจจุงจ๋า สาดน้ำใส่เราที 55555

แต่....ที่เห็นแล้วทำเอาแทบอยากจะโหยหวนเป็นภาษาอิตาลีคือ........ตอนที่แจจุงพยายามจะเอื้อมมือไปจับมือกับแฟนๆ!!!! อ๊ากกกกก น่ารักอย่างแรงอ่ะ ตอนเอื้อมครั้งแรกปรากฎว่าเอื้อมไม่ถึง!!! 55555 ฮา+น่ารักมากๆๆๆ แจจุงเลยยิ้มนิดๆเหมือนเขินแล้วก็ยกมือไหว้ให้แฟนๆถ่ายรูปแทน (ใครเป็นคนถ่ายตอนนั้นกรุณาเอารูปมาโพสที่บอร์ดไหนก็ได้ด่วนนนน!!! เจ้จะขาดใจแล้ว 555555555)
ต่อๆมาแจจุงก็ไม่ละความพยายาม.....เอื้อมมือไปแปะกะแฟนๆอีกรอบ ปรากฏว่าถึงจนได้ 5555555อิจฉาคนที่ได้แปะมือแจจุงเว้ยยยยยยยยยยยยยย อ๊ากกกกกกกกกกกกกก

ตอนเกือบจบก็อีก..........เพลง My Little Princess หนุ่มๆโปรยกระดาษสีแดงจากมือ (จะเรียกว่าโปรยก็ไม่ถูก คือ...กระดาษมันพุ่งออกมาจากมือน่ะ เหอๆๆๆ เหมือนถูกพ่นออกมา) เราอยากได้กระดาษพวกนั้นมากๆ!!!!!!! ชิ้นไหนก็ได้ ขอซักชิ้นเหอะ ยังไงมันก็ออกมาจากฝ่ามือหนุ่มๆซักคนใน 5 คนแหละน่า!!! 55555555 แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไปเก็บตอนเลิกคอนหรอก สตาฟน่ากลัว 5555555

แจจุงจ๊ะ....กระดาษในมือน่ะ....ขอซักชิ้นได้มั้ย ฮือๆๆๆๆ

หมายเหตุ : โปรยกระดาษหมดปุ๊บ กระดาษติดหน้า ติดหัวเซียเต็มไปหมดเลย 5555 แถมรู้สึกว่าจะไม่รู้ตัวอีกแน่ะ ไม่ยอมหยิบออก น่ารักมากๆๆๆๆ (แต่แจจุงของเจ้ก็ยังน่ารักกว่าอยู่ดี อิอิอิ ไม่ค่อยเข้าข้างกันเลย 5555555)

เจ้อาสาหยิบออกให้เอามั้ยจ๊ะ? ฮี่ๆๆๆๆ

ส่งท้ายด้วยเพลง Drive มันส์มากๆ!!!!!!!! หนุ่มๆจะตะโกนบอกแฟนๆให้ "Jump! Jump! Jump! Jump!!!" เป็นระยะๆ แฟนๆก็ Jump ตาม (ตูด้วย 55555) รู้สึกได้เลยว่าแสตนด์ที่เรายืนอยู่เกิดการยวบไหวไปตามแรง Jump ของแต่ละคน (ด้วยน้ำหนักของเราเล่นเอาแสตนด์เกือบหักเลยทีเดียว 5555555) มันส์มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!

บรรยากาศตอนเพลง Drive...Jumpกันจนอิมแพคสะเทือน 55555

ตอนสุดท้ายนี่มีการเปิด MV มาล่อแฟนๆอีกนะ ประมาณว่าล่อแฟนๆไม่ให้ออกจากคอนไปก่อนไง เพราะระหว่างนั้นเค้าก็ให้ดงบังรีบๆออกไปขึ้นรถ ไม่งั้นมีสิทธิ์โดนแฟนๆรุมได้ เหอๆๆๆ

เอ้อ เพลินไปนิด ลืมพูดเรื่อง SJ ......งานนี้เจ้ถึงกับตาลายค่ะ ขนาดขาดฮีชอลไปคนนึงเจ้ยังออกอาการสับสนกับหนุ่มๆทั้ง 12 คนอยู่ไม่น้อย แต่ก็นั้นแหละ เราสอดส่องสายตาหาอีทึกคนเดียว (ชอบหนุ่มลักยิ้มข้างเดียวคนนี้จริงๆ อ๊ะ! ชอบนิดๆเฉยๆนะ ยังไงก็รักดงบังมากกว่า (มากกกกกก) แน่นอนว่ารักแจจุงมากกว่าด้วย 55555555)

เล่นเอาใช้กล้องส่องทางไกลที่พกไปแบบติดแว่นตาเลยทีเดียว กว่าจะหาเจอว่าอีทึกอยู่ไหน 555555555 มันส์ดีนะ แฟนๆ SJ กรี๊ดกันกระหึ่มเลย เราชอบเพลง Dancing out กะ U เค้าเต้นกันมันส์ดี 55555 เพลง Endless moment ก็ชอบ เพระมากๆเลย ^^

ชินดงจ๊ะ....เบาๆนะ เดี๋ยวอีทึกของเจ้บุบสลายหมด 5555

แต่เสียดายมากๆ ที่คอนครั้งนี้ไม่ได้แสดง Show me your love อ่ะ!!!!!!!!! โอกาสที่จะได้เห็นหนุ่มๆ 17 คนยืนพร้อมกันบนเวทีเลยดับสลายไปเลย!!!! ฮือออออออออ ทำไมไม่แสดงเพลงนี้ว้า~~~~!!!???? ถ้าแสดงนะ กระหึ่มจนอารีน่าแตกแน่ๆ เพราะดงบังรวมพลังกับ SJ แฟนๆคงกรี๊ดกันแบบพลีชีพเลยทีเดียว (ใครกรี๊ดใครไม่รู้ แต่ตูขอกรี๊ดแจจุงละกัน 5555555 ชางมินด้วย เซียด้วย ยุนด้วย มิกกี้ด้วย อีทึกด้วย เอ้า! กรี๊ดหมดนั่นล่ะ 55555555)

รู้สึกว่าคอนครั้งนี้จบค่อนข้างเร็วนะ ยังรู้สึกไม่จุใจเลย คือ....เหมือนกับว่ามันยังมันส์ได้กว่านี้อีกน่ะ แล้วก็มีหลายๆเพลงที่ดงบังไม่ได้ร้องด้วย ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร แต่เสียดายอ่ะ อยากให้ร้องแบบเต็มๆ อยากเห็นหนุ่มๆเต้น Sky ด้วย (เค้าจะยอมเต้นให้ดูรึ? 5555) แต่ถึงจะยังไงก็ตาม เราบอกได้เต็มปากเต็มคำเลยว่า....

"ประทับใจคอนเสิร์ตครั้งนี้มากๆ"

มันเป็นอะไรที่รอคอยมานานแล้วรู้สึกคุ้มค่ามากๆที่รอ ดูแล้วรู้เลยว่าทุกคนเต็มที่มากๆ ทุ่มกำลังกายกำลังใจกันมากๆ ที่สำคัญ เราว่าเราไม่ได้เข้าข้างประเทศตัวเองนะ แต่เราเห็นตั้งแต่ครั้งที่ดงบังมาแชแนลวีครั้งที่แล้วแล้วว่า....เรารู้สึกว่า เวลาเค้ามาแสดงที่ไทย เค้าจะเต้นไปยิ้มไปมากกว่าคอนที่อื่นๆ จริงๆนะ เพื่อนๆสังเกตดูสิ มันเหมือนกับว่าเพราะแรงเชียร์แรงกระตุ้นจากแฟนๆด้วยล่ะมั้ง เค้าแบบว่ามีความสุขสุดๆอ่ะ บางที่ที่เค้าแสดงนี่เค้าจะหน้าแบบเครียดนิดๆ เหมือนกับหน้าดุๆไปตามอารมณ์ของเพลงเต้นอ่ะ แต่ที่นี่คือไม่อ่ะ เค้าแบบว่ายิ้มมันส์ไปกับเพลงทำนองนั้นอ่า
แล้วเราก็รู้สึกว่า เสียงกรี๊ดจากแฟนๆชาวไทยนี่มันแปลกกว่าที่อื่นอยู่นะ.........คือ มันไม่ใช่แค่กรี๊ดๆๆๆวี้ดๆๆๆธรรมดาอ่ะ คือ....ไงดี..........มันเหมือนกับว่ากรี๊ดด้วยพลังอ่ะ! แบบ.....ประดุจว่าจะไปรบก็ไม่เชิง 555555555 ประมาณว่า"ข้ายอมพลีกายพลีใจกรี๊ดให้สุดเสียง ขาดใจตายตรงนี้ก็ยอม" 5555555555 แล้วนอกจากนั้นทุกๆคนก็พยายามช่วยกันร้องเพลงด้วย ร้องผิดร้องถูกไม่รู้ แต่เอาเป็นว่าพลังเสียงมันกระหึ่มก็แล้วกัน 5555555555

เสียดายนิดนึงที่ไฟสีแดงแบบแดงอย่างเดียว แดงล้วนๆค่อนข้างหายาก (สีแดงเป็นสีประจำดงบัง) คอนคราวนี้เลยมีหลากสีสลับกัน ก็สวยไปอีกแบบนะ มองดูรอบๆเหมือนเป็นดาว เป็นทางช้างเผือกเลย แบบว่า ฟ้าๆ แดงๆ เขียวๆ สลับแว้บๆๆๆไปๆมาๆอ่า ระยิบระยับท่ามกลางความมืด 555555555

เอ้อ แอบชอบป้ายไฟนีออนที่แฟนๆทำด้วยล่ะ ที่มี 5 ป้าย ของแจจุงเป็นรูปช้าง ของเซียเป็นต้นมะพร้าว มิกกี้เป็นหัวมิกกี้เมาส์ ยูโนวเป็นคำว่ายูโนวตัวโอเป็นรูปหัวใจ และชางมินเป็นคำว่าชางมินตัวซีเป็นสัญลักษณ์แบบ copy right อ่า มันน่ารักมากๆเลย โดยเฉพาะตอนที่กล้องแพนภาพไปถ่ายอ่า แล้วทุกๆป้ายก็พยายามมารวมๆกันให้ครบ 5 ป้าย น่ารักมากๆลยโขวโบก 55555

เอ้อ!!! พูดถึงป้าย มีอยู่ป้ายนึงเด็ดโครตตตตตตตตตตตต!!!!!!!! (อุ๊ย พูดคำไม่สุภาพ 55555555) เราดูในคลิปข่าว ทีแรกก็มองผ่านๆ เห็นเป็นภาษาเกาหลีก็เฉยๆ แต่พอลองอ่านดู.............
มันเขียนว่า....................................

"ยุน (รูปหัวใจ) แจ "

แว้กกกกกกกกกกกกกกกกกกก ลัทธิยุนแจชัดแจ้งเปิดเผย!!!! 555555555555 หนุ่มๆเค้าได้อ่านกันหรือเปล่านะ ถ้าเค้าเห็นนี่ฮาแตก 555555555 ยุนแจๆ 555555555555

มี 2 ป้ายนะ หุๆๆๆ เด็ดจริงๆ เจ้ขอยกนิ้วให้ โฮกกกกกกกกกก~~~!!

ไม่ไหวแล้ว ตอนคอนจบนี่แบบไม่อยากออกไปเลย อยากอยู่ดูอีก อยากให้คอนมันนานกว่านี้หน่อย เวลามันผ่านไปเร็วจริงๆ

อ้อ! หนุ่มๆพูดไทยชัดขึ้นนะ ดีขึ้นมากๆ "สวัสดีครับ ขอบคุณครับ ผมชื่อ ผมรักคุณ" อะไรพวกเนี้ย คล่องกันหมดแล้ว 555555
แต่ที่ชอบมากๆคือตอนงานแถลงข่าว แจจุงพูดว่า...

"ดีใจมากที่ได้มา...เมืองไทยอีกครั้งครับ"

เนี่ย!!!!! มันถือว่ายาวมากๆเลยนะ!!!!!!!!!!! แจจุงพูด 2 ครั้ง พูดรอบแรก...."ดีใจมั่ก...ที่ได้มา..." ประมาณเนี้ยแล้วก็หยุดคิดไป แบบว่านึกไม่ออก 55555 ก็เลยมีการบอกขอแก้ตัวใหม่อีกรอบคราวนี้ก็ "ดีใจมากที่ได้มา...เมืองไทยอีกครั้งครับ" อย่างรวดเร็ว กรี๊ดดดดดดดดดดดดด พูดเร็วซะด้วย เก่งมาเลยแจจ๋า งี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด

พอถึงคิวชางมิน ชางมินก็พูดที่ละท่อน ด้วยสำเนียงคล้ายๆเวลาฝรั่งพูดไทยแฮะ...เราได้ยินว่า...

" ค๊อนเชิ่น-ครังแร่ก-ที่เมืองไทย "

แบบว่าเราดูไปลุ้นไปมากเลยว่าหนูมินจะพูดจบมั้ย 55555555 คือเค้าตั้งใจจะพูดว่า "คอนเสิร์ตครั้งแรกที่เมืองไทยอ่า" 5555555 แต่สำเนียงเหมือนเวลาฝรั่งพูดจริงๆนะ หุๆๆๆๆๆๆๆ แล้วพอพิธีกรบอกว่าเนี่ย ชางมินจะพูดว่าอย่างนี้นะ ชางมินก็ชี้ไปที่พิธีกรแล้วก็ทำหน้าแบบว่า อ้า! ใช่เลยแล้วก็พูด(เป็นเกาหลี) ว่า"นี่แหละที่ผมอยากจะพูด....แบบนี้เป๊ะเลย " 5555555

มาถึงคิวน้องมะพร้าว เซียสุดน่ารักของแม่เรากันบ้าง ก๊ากกกกกกกกกก (แม่เราชอบเซีย) รายนี้ทำเอาทั้งนักข่าว ทั้งล่าม ทั้งพิธีกร รวมทั้งคนที่ได้ดู........อึ้ง!ไปตามๆกัน..........เพราะ..................ฟังไม่รู้เรื่องเลย 55555555555555555555555 คือถ้าฟังรอบแรกนี่ทุกคนอึ้งจริงๆนะ แบบว่าไม่รู้เรื่องจริงๆ แต่พูดติดกันเร็วๆเลยอ่ะ แต่ด้วยความพยายามอย่างยิ่งของเรา อยากรู้จริงๆว่าเซียพูดว่าอะไร เราก็เลย ฟังซ้ำๆหลายๆรอบ ติดๆกันเป็นสิบกว่ารอบได้มั้ง เลยถอดใจความมาได้ว่าเซียพูดว่า...

" เชียร์เราด้วยนะครับ ติดตามรอคอยด้วยครับ"

(ก่อนที่จะพิมพ์ใส่บล็อกนี่ไปนั่งฟังอีก 3 รอบเพื่อความชัวร์ 5555555) คือแบบว่าฟังครั้งแรกนี่ได้ยินคำว่าเชียร์เป็นออกเสียงแนวๆเชี่ย(ไม่ได้หยาบนะจ๊ะ 555)ก็นึกว่าพูดชื่อตัวเอง (ชี-อา) แล้วก็ได้ยิน"ครับ" นอกนั้นหนูหนึ่งถึงกับอึ้งกิมกี่ อะไรหว่า ฟังไม่ออก 5555555 แต่สุดท้ายก็แกะออกมาได้จนได้ (ถ้าไม่ผิดพลาดนะ 555555)
พอพูดจบเซียก็อายม้วนไปเลยแบบว่าก้มหน้าแล้วยิ้ม+หัวเราะใหญ่เลยอ่ะ น่ารักมากๆๆๆๆ เรากะแม่ดูช่วงที่ทั้ง 3 คนนี้พูดไทย ซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบมกาๆ ชอบมากๆเลยอ่ะ น่ารัก +ฮาโก๊ดๆ ก๊ากกกกกกกกกกกกกก โดยเฉพาะเซียนี่แหละ ฮาที่สุดแล้ว 555555555555555

เอาน่า เค้ากำลังฝึกพูดกันอยู่ พัฒนาขึ้นตั้งเยอะ เริ่มพูดยาวๆได้แล้วเห็นมั้ย ^^ อีกหน่อยเก่งแน่ๆ ฝึกกันอีกนิดรับรองแจ๋ว 555555555

เอ้อ แล้วก็ถ้าดูจากในคลิปข่าวของช่อง KBS ของเกาหลีนะจะเห็นเลยว่าในคอนเสิร์ตเนี่ย หนุ่มๆทุกคน(ยกเว้นชางมิน) มีการส่งจูบด้วยกำปั้นให้แฟนๆด้วยแหละ (อยากรู้กรุณาไปหาโหลดมาดูเอา 555555) เอ้อ มันเป็นคล้ายๆเควสของเกม Mission Impossible อ่าจ้า แบบว่าเป็นภารกิจให้หนุ่มๆทำกันกลางการแสดงอ่า

หลังเลิกคอนปุ๊บ เซียก็ต้องกลับไปเกาหลีคนเดียวก่อน เห็นว่ามีงานที่ต้องร้องคู่กับ จางรีอิน เลยต้องกลับไปก่อน อดอยู่เที่ยวต่อเลย เสียดายจัง เกือบได้พักผ่อนอีกวันแล้วเชียว วันสุดท้าย ( 16 ก.ย. ) แจจุงไปถ่าย MV ที่สนามหลวงกับแถวๆเซ็นทรัลลาดพร้าว แบบว่ากรี๊ดค่ะ อยากเห็นนนน ดีใจมากๆเลยนะที่แจจุงได้ถ่ายที่ไทย อยากเห็น MV เร็วๆจัง อ๊ากกกกกกกกกกกกก แต่ว่าก็อดขี่ช้างอีกไปตามระเบียบ เหอๆ มาคราวหน้าก็มาอยู่นานๆกว่านี้หน่อยสิ จะได้ขี่แน่ๆช้างน่ะ ไม่มีใครพาไปเดี๋ยวเจ้จะ(ลัก)พา(ตัว)ไปดู+ขี่ช้างเอง 5555555555
เอ้อ ในคลิปของช่อง KBS อันเดียวกะเมื่อกี้ มีภาพในห้องที่หนุ่มๆพักกันด้วย (ที่เพนนินซูล่า) ห้องหรูมาก แต่ช็อตเด็ดคือตอนที่แจจุงหิ้วไอ้เจ้า....รูปปั้นช้างที่เค้าคงประดับไว้ในห้องพักขึ้นมานี่สิ พูดประมาณว่า "ผมก็แบกช้างของผมบ่อยๆเป็นการออกกำลังกายอยู่เหมือนกันครับ"(ก่อนฉากนี้เค้าถ่ายไปที่กระเป๋าของชางมิน ชางมินเอาดับเบลมาด้วย ประมาณว่าเอามาใช้ออกกำลังแขน แจจุงจึงไม่ยอมน้อยหน้าน้องเล็ก เอาช้างมาใช้แทนดัมเบลนั่นเอง 5555) แล้วทำท่าเหมือนยังกะจะหอบกลับบ้านไปด้วยเลย 55555555 ชอบช้างจริงๆนะเนี่ยแจจุงจ๋า~~~~!!

ไม่ไหวแล้วจะคลั่งตายอยู่แล้วตอนนี้ ไหนๆก็อัพบล็อกแล้ว ขออัพต่ออีกเรื่องละกัน เพราะกะจะดองยาวเลยล่ะ 5555555 (ติดสอบจ้าติดสอบ)
ก็ ใครที่ได้ไปที่คอนเสิร์ตก็คงได้เห็น+ซื้อมาเป็นเจ้าของกันบ้างแล้วกับ "Special Album ของดงบังชินกิ" ถ้าเข้าใจไม่ผิด อัลบั้มนี้ทำขึ้นมาเพื่อแฟนชาวไทยโดยเฉพาะเลยนะ (คงทำในไทยที่เดียว) ก็มีการรวมเพลงจากซิงเกี้ลฮิตๆมาไว้ด้วยกัน แล้วก็มี VCD ที่มีคาราโอเกะบางเพลงเอาไว้ให้ แต่ที่พิเศษคือ คลิป TVXQ in Thailand เมื่อครั้งที่มางานแชแนลวีคราวก่อนน่ะแหละ แต่รู้สึกว่าเราจะดูหมดแล้ว 5555 แล้วก็พิเศษไปกว่านั้น มีข้อความที่หนุ่มๆทั้ง 5 เขียนถึงแฟนๆชาวไทยด้วย เดี๋ยวมาดูพัฒนาการการเขียนภาษาไทยของแต่ละคนกัน
อ่ะเอาภาพมาให้ดูด้วย

ปกหน้า

ปกหลัง

CD

VCD

ลายมือของยูโนว (สระอุหายไปไหนหว่า? 555)

อันนี้ของมิกกี้ (ลายมือเฮียคงที่จากคราวที่แล้วมาก อิอิ)

ของชางมิน (เขียนเยอะสุดเลย เอาใจเจ้รึ? 555)

ของเซีย (คราวนี้ไม่ได้เขียนว่า "สวัสดีดรับ"แล้วแฮะ ฮี่ๆๆ)

ของแจจุงสุดที่เลิฟ อ๊ายยยลายมือน่ารักสุดเลยยย (ไม่ค่อยจะเข้าข้างกันเลย 5555)

อัลบั้มนี้แนะนำให้แฟนๆชาวไทยซื้อเก็บอย่างด่วน พิเศษสำหรับแฟนไทยจริงๆนะโขวโบกกกก หุๆๆๆ

แล้วก็ซื้อ begin มาด้วย

begin

เสียดายที่วันนั้น sky ยังไม่ออก (ตามกำหนดการมันต้องออกแล้ว แต่ก็ยังไม่มีของออกมาขายอยู่ดี เหอๆๆ)
แต่ได้ข่าวว่าตอนนี้ออกมาเรียบร้อยแล้ว เตรียมเสียตังค์ต่อค่ะ 555555555

รักดงบังนี่ต้องจ่ายเงินเป็นว่าเล่น แต่ยอมค่ะ อ๊ากกกกกกกกกกกกก ชักอยากจะทำงาน เหอๆๆๆ
เอ่อ พิมพ์ครั้งนี้อัพแบบสุดๆมาก ยาวเป็นบ้าเลย ความจริงเราตัดทอนบางส่วนออกไปแล้วนะ ไม่งั้นไม่จบแน่ๆ เหอๆๆๆๆ

แล้วพบกันใหม่เมื่อมีเรื่องดงบัง (เพราะตอนนั้นจะมีกำลังใจอัพ นอกนั้นดองโลด ก๊ากกกกกกกก)

ส่วนตอนนี้ ขอตัวไปอ่านหนังสือสอบต่อก่อนล่ะ แอบอู้มาอัพบล็อกนะเนี่ย เพราะกลัวว่าเดี๋ยวจะไม่ได้อัพอีก 5555 เรื่องตอนงานแชแนลวีคราวก่อนสรุปแล้วเลยไม่ได้อัพเลย เหอๆๆ แอบเสียดาย ไม่เป็นไร อัพงานใหญ่แบบคอนเสิร์ตครั้งนี้ก็โอเคแล้ว~

หมายเหตุ : อัลบั้ม 3 ของดงบังจะออกแล้ว เพื่อนๆพี่ๆน้องๆอย่าลืมอุดหนุนของลิขสิทธิ์ของไทยกันเยอะๆด้วยนะคะ หนุ่มๆเค้าจะได้ดีใจจนหน้าบานเมื่อเห็นยอดขายของไทยพุ่งกระฉูด ซื้อของเกาหลีเก็บไว้ด้วยก็ได้อันนี้ไม่ว่า แต่อย่าลืมอุดหนุนของไทยด้วยน้า~~ หนุ่มๆจะได้กลับมาอีกเร็วๆไง ^^

สัญญากลางคอนฯแล้วนะว่าจะกลับมา....กลับมาไวๆนะ รออยู่นะที่รัก จุ๊บๆ 55555555555555

*** ขอขอบคุณ channel[v] , sanook.com , pingbook , Newsen และอีกหลายๆเว็บที่ถ่ายภาพสวยๆมาให้พวกเราได้สูบเก็บไว้ดูกัน เพราะงานนี้....แอบถ่ายไม่ได้เลย สตาฟเดินป้วนเปี้ยนอยู่ข้างหลัง 55555 ***

อืม.......เนื้อความในครั้งนี้ก็เหมือนกับหัวเรื่องน่ะแหละ.....เฮ้อ..........= ="

นี่ก็พึ่งออกมาจากห้องสอบสดๆร้อนๆ ทนไม่ไหวขอมาบรรยายความโง่วววววววว ของตัวเองหน่อย

วันนี้มีสอบ Quiz I วิชา ENG I ที่ห้อง SM509

ใช่.....ถ้าไปที่ห้องนั้นตั้งแต่แรกทุกอย่างมันก็คงราบรื่น ไม่เกิดเหตุยุ่งเหยิงให้ปวดหมองแบบตอนนี้ = ="

คือ....ตอนที่เราไปถึง เราก็เห็นแล้วล่ะว่าอาจารย์ที่สอนเราเค้าเดินนำหน้าเราอยุ่ เราก็จะเดินตามอาจารย์เข้าไปในห้องสอบแล้วล่ะ แต่พอดีเห็นเพื่อนอีกคนอยู่แถวๆนั้นเลยเดินไปทักก่อน เพื่อนก็บอกว่าเอ้อรอแป๊บนึงเดี๋ยวไปด้วยกัน....ก็เลยรอ

จากนั้นพอจะเดินไปห้องสอบด้วยกันก็เริ่มเอะใจและ......เอ๊ะ....ห้อง SM509 มันอยู่ทางนู้นไม่ใช่เรอะ นี่มัน SM503 ก็เลยถาม ต้องสอบห้องนู้นไม่ใช่หรอ เพื่อนก็บอกว่าห้องนั้นมันล็อค ต้องสอบห้องนี้ (เราก็งงๆ เพระเมื่อกี้ก็เห็นอาจารย์เดินไปเปิดห้องแล้วนี่นา = ="?????)

พอเข้าไปในห้องก็ใจชื้นขึ้นอีกนิดตรงที่เห็นเพื่อนที่เรียนด้วยกันอยู่หลายๆวิชานั่งอยู่ เลยถามให้แน่ใจ พวกเราสอบห้องนี้หรอ? เพื่อบอกว่าใช่ เราก็เลยโอเค ไม่ติดใจอะไรอีก...

อันตัวข้าพเจ้านั้น...นอกจากความฉลาดจะไม่มีแล้ว ครั้งนี้พิสูจน์ได้ทันทีว่า....."ความเฉลียวยังไม่มีอีกตะหาก!!!!"

ไม่ได้เฉลียวใจเลยว่า เพื่อนทั้ง 2 คนที่นั่งสอบห้องเดียวกันอยู่นี่น่ะ......เค้าเรียนsection เดียวกะเราเกือบทุกวิชาก็จริง....แต่.................

"ไม่ใช่สำหรับวิชานี้ว้อยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!"

คือพูดง่ายๆ วิชานี้เรากะเพื่อนทั้ง 2 คน เรียนคนละ section กัน!!!! T[]T!!!!! ตรูเข้าห้องสอบตามเพื่อนมาทามม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!????????? เดินตามอาจารย์ไปตอนแรกก็หมดเรื่องแล้ว มิน่าล่ะตอนที่เพื่อนถามว่า section เท่าไหร่นะ พอเราตอบไปว่า 402 เพื่อนก็ตอบมาว่า 403 ไม่ใช่หรอ อ๊ากกกกก ดูเด๊ะ!!! ขนาดนี้แล้วยังไม่เฉลียวใจเลยยยย!!!!!!

มานึกเอะใจก็ตอนที่ส่งข้อสอบนี่แหละ เห็นซองเก็บข้อสอบของอาจารย์มันก็ 403......เอาล่ะสิ......งง.......

พอส่งข้อสอบเสร็จเลยเดินไปที่ห้อง SM509 เจอเพื่อน(ที่คราวนี้เรียน sec เดียวกันแน่ๆ)พึ่งออกจากห้องสอบ ก็เลยเล่าให้เค้าฟัง เค้าก็บอกให้ไปบอกให้อาจารย์ฟังก่อน เดี๋ยวหาข้อสอบไม่เจอ เราก็เลยเอาวะ.....บอกอาจารย์ด่วนถึงด่วนที่สุด (ตอนนั้นยังไม่รู้ตัวนะว่าเพื่อนที่สอบ อีก2คนนั้นเค้าอยู่คนละ sec กัน)

แค่อาจารย์เห็นหน้าเท่านั้นแหละ ถามใหญ่เลย โอ้~~หทัยรัตน์ คุณไปไหนมา บลาๆๆๆๆ

เราก็บอกๆๆเล่าๆๆให้อาจารย์ฟัง ไปๆมาๆ สรุปก็คือ....อืม....ตรูนี่แหละ เข้าห้องสอบผิด โอ้วววว ไอ้หนึ่งโง่ววววววววววววววว!!!!! ตอนนี้ก็ยังมึนๆอยู่เลยนะเนี่ย แบบว่า ชีวิต....

แต่อาจารย์น่ารักมากเลย บอกว่าไม่เป็นไร เราเขียน section ไว้ในข้อสอบว่า 402 ใช่มั้ย เดี๋ยวอาจารย์จะไปหาให้ ฮือออออออออ ขอบคุณแล้วก็ต้องขอโทษมากๆเลยนะคะอาจารย์ TAT!!!!!!!

ว่าจะอัพสั้นๆ พิมพ์มันส์อีกแล้ว ยาวเลย = ="

อ่าเอาไว้ว่างๆจะมาอัพเรื่องที่ไปงาน Channel[V] Thailand Music Video Awards 5th แม้จะผ่านมากว่าครึ่งเดือนแล้วก็เถอะ 5555 ได้ไปเจอหนุ่มๆดงบัง (ในระยะห่าง 20 เมตรตัวเท่าถั่วงอก)ทั้งทีไม่เล่าได้ไง แต่......ตอนนี้ไม่ว่าง+ยังอยู่ในอาการช็อก+มึนๆ อยู่ วันนี้ไปก่อนละกันจ้า

อ้อ ฝากถึงแฟนๆดงบังให้ช่วยเข้าไปอ่านกระทู้นี้หน่อยน้า เราเขียนไว้เกี่ยวกับเรื่องการซื้อซิงเกิ้ลของดงบังอ่า อยากให้ดงบังมีโอกาสได้มาที่ไทยบ่อยๆก็ช่วยๆกันเน้อ ^^

ใครเป็นสมาชิกบอร์ด tvxq-thailand อยู่แล้วเชิญที่ลิงค์นี้....
http://www.tvxq-thailand.com/forum/index.php?showtopic=852&st=80

แต่ถ้าใครไม่ได้ไป เชิญที่ลิงค์นี้จ้า....เนื้อความเหมือนกันแหละ เหอๆๆ
http://gmminter.com/Invisionboard/index.php?showtopic=635

รักดงบัง อยากให้ดงบังมาไทยก็ช่วยๆกันหน่อยเน้อ

ไปก่อนล่ะจ้า.........มึน = ="

สะ...เสร็จ.....เสร็จแล้วววววววววววววววว!!!!!!! (เสร็จซักพักนึงแล้วแต่พึ่งเอามาโพส 5555)

นาธาน แฝดผู้พี่ของนาตาลี จากเรื่อง Psyche แต่งโดยพี่ Kiria เช่นเคยจ้า ^^

อ่ะ.....นาธานเป็น "ผู้ชาย" นะบอกไว้ก่อนเหอๆๆ (แม้จะวาดออกมาไม่แมนเลยก็ตาม = ="~)

ลงสีท้องฟ้าคราวนี้ตั้งใจให้สีออกมาตัดกับท้องฟ้าในภาพของนาตาลี สนุกดีเหมือนกัน (พักหลังๆ bg มีแต่ท้องฟ้า...เพราะ..........คิดอย่างอื่นไม่ออก ก๊ากกกกกกกกก)

อ่ะ แปะอีกภาพ ตอนนี้กำลังฝึกวาดผู้ชายให้ดูเป็นผู้ชายอยู่จ้า (แม้ความพยายามจะยังไม่ค่อยเห็นผลก็ตาม = =") แจจุงเน้อ~~ มีอยู่ 3 ภาพ ภาพนี้มีเค้าว่าคล้ายสุดแล้ว (คล้ายสุดได้แค่เนี้ย =[]="!!!!!????)

เอาน่า....หยวนๆ นี่แหละแจจุงสไตล์ปูๆ 55555555555

อ่า.....ตอนนี้อยู่ที่มหาลัยน้า หืม?? แล้วทำไมเราถึงมานั่งเล่นอยุ่นี่น่ะรึ??? มา.....จะเล่าให้ฟัง (มันว่าง 55555555555)

คือวันนี้เราก็มาตั้งแต่ตอนเช้าตามปกติ มาถึงที่นี่ก็ประมาณ 8 โมงครึ่ง วิชาแรกที่จะต้องเรียนวันนี้เป็นวิชา MR 0001 มันเป็นวิชาที่จะต้องพบอาจารย์ที่ปรึกษาประมาณนั้น (คล้ายๆโฮมรูม คิดว่านะ ^^") มันเริ่มเรียนตอน 9 โมง แต่ทีนี้เรายังไม่รู้ว่าเราจะต้องไปเรียนที่ห้องไหน เพราะตอนลงทะเบียน อาจารย์บอกว่าจะแจ้งห้องของวิชานี้ให้ทราบอีกทีตอนเปิดเทอม เราก็เลยไปเดินหาดูตามประกาศที่แปะไว้ที่บอร์ดแต่ก็ไม่เจอ สุดท้ายมันจะ 9 โมงแล้ว เราก็ยังหาไม่เจอ เอาล่ะสิ.....ตายแน่ ทำไงดีตรู โทรหาเพื่อนที่เรียน sec เดียวกันก็ไม่ติด อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก ก็เลยตัดสินใจเดินไปที่ห้องทะเบียน......หน้าห้องก็ยังมีประกาศแปะติดไว้เหมือนเดิมว่าให้ไปดูห้องที่จะต้องเข้าเรียนได้ที่บอร์ด เราก็เลย....เดินเข้าไปถามอาจารย์ในห้อง.......

"อ๋อ.......วิชานี้ยังไม่ได้แปะประกาศจ้า"
เสียงในความคิด : (( อะ......อ้าว.........ล......แล้วป้ายที่หน้าห้องนั่นมัน...???))

"ประกาศจะแปะในวันที่ 14 มิ.ย. นะจ๊ะลูก หนูไม่ได้ดูประกาศที่หน้าห้องหรอ?"
เสียงในความคิด : ((อ.....อ่านค่ะ แต่มัน....ไม่ได้บอกนี่นาว่าจะแปะวันไหน =[]="))

"วันนี้หนูก็ไม่ต้องเรียนนะลูก หยุดสบายๆไปก่อนได้เลย"
เสียงในความคิด : ((อ....เอางั้นหรอคะ .....ว่าไงว่ากัน = ="))

พอเปิดดูตารางเรียนว่าวิชาต่อไปเรียนตอนกี่โมง ก็ปรากฏว่า มีเรียนวิชาต่อไปตอนเที่ยงครึ่ง!!!!! ป้าดดดดดดดด แล้วตรูจะรีบมาเพื่อ!!!!??????? สรุปแล้ว เราก็เลยพาสังขารตัวเองไปกินข้าว อ่านหนังสือนิดหน่อยพอผ่านๆตาก่อนจะเก็บเข้ากระเป๋า (เพราะอ่านไม่รู้เรื่อง 5555) แล้วสุดท้ายก็พาร่างตัวเองมาสิงสถิตย์อยู่ที่ตึก IT นี่แล 555555555555555

นั่นแหละ เหตุผลที่ว่าทำไมเราถึงมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่ที่นี่ตอนนี้ ชะเอิงเอย...... = ="

ก่อนจะไป ขอทิ้งท้ายไว้ด้วย MVหล่อๆ (?????) เพลงเพราะๆ ฟังแล้วขนลุกซู่ไปกับพลังเสียงของหนุ่มๆดงบังชินกิ เป็นซิงเกิ้ลใหม่ล่าสุดที่ออกในญี่ป่น เพลง Begin จ้า ปะ....จะชักช้าอยู่ไย? ไปชม+ฟังกันเลยดุกว่า หุๆๆๆ

credit : www.youtube.com ( post by : oniku55 )

อันที่จริง ยังไม่ได้เขียน ภาค 2 เลย....แต่อยากเขียนภาคพิเศษอันนี้ก่อน 555

วันนี้เราได้คุยกับ Ji Hye แล้วล่ะ!!!!

หืม? Ji Hye เป็นใครน่ะหรือ?

มา....เราจะย้อนความให้ฟัง.....

ย้อนกลับไปเมื่อตอนวันแรกของการเรียน English intensive course นั้น

วันนั้นจำได้ว่ามีการแนะนำตัวกันที่หน้าชั้นเรียนทีละคน แต่ละคนก็ต่างแนะนำตัวเองโดยการบอกชื่อ บอกว่ามาจากโรงเรียนอะไร ในอนาคตอยากเป็นอะไรเป็นต้น

แนะนำกันไปเรื่อยๆจนมาถึงคิวของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ผิวขาวๆ ผมดำยาวๆ
ความคิดแรกของเราในขณะนั้นเลยคือ....

"หน้าตาท่าทางดูเหมือนดุๆเลยแฮะ"

เค้าก็แนะนำตัวว่าเค้าชื่อ Ji Hye มาจากเกาหลี
นั่นแหละเป็นครั้งแรกที่เราได้รู้จักเค้า (รู้แต่ชื่อกับประเทศ 555)

ตั้งแต่วันแรกเลยเราก็อยากคุยกับเค้านะ เพราะก่อนมาเรียนนี่เราก็ตัดสินใจ(กับตัวเอง)ไว้แล้วว่าจะต้องพยายามคุยกับเพื่อนๆทุกๆคนทุกๆชาติให้ได้มากที่สุด จะต้องพยายามตัดความเงียบเวลาที่เจอคนใหม่ๆออกไปให้ได้ ><"!!

แต่.....ความจริงช่างโหดร้าย....ความกลัว ความกังวลในใจมันก็ยังมีอยู่เหมือนเดิม = =" อย่าว่าแต่ Ji Hye เลย แค่เพื่อนคนไทยด้วยกันเราก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดอะไรกับเค้าดี จะชวนคุยอะไรดี แบบว่า อยากคุยแต่เริ่มไม่ถูก = =" แต่ส่วนมากเพื่อนๆก็จะเป็นคนเริ่มชวนเราคุยก่อน+หาเรื่องคุยกันเรื่อยๆ บรรยากาศตึงเครียดในใจเราก็เลยค่อยๆคลายลงทีละติ๊ด
แต่กับ Ji Hye นั้น เราไม่รู้จริงๆว่าจะเริ่มคุยอะไรดี แถมที่นั่งของเรากับเค้าอยู่ห่างกันคนละทิศเลย เค้านั่งแถวริมหน้าต่าง เรานั่งแถวริมประตู เรานั่งด้านหน้า เค้านั่งแถวหลังๆเงี้ย = ="

แต่โอกาสก็มาถึง!! เมื่อในคาบของ Dr. KoKo อาจารย์ให้นั่งเรียงตามเลขที่ ....ทีแรกนั้นเราก็แอบมีหวังนิดๆว่า เอ้อ บางทีเลขที่เราอาจจะใกล้กันก็มีสิทธิ์ที่ที่นั่งจะได้อยู่ใกล้กันขึ้นก็ได้ แล้วพอถึงเวลานั้นจะได้พยายามคุยกับเค้าดู.....แต่พอนั่งตามเลขที่กันเสร็จปุ๊บ...........

พระเจ้าช่วยกล้วยไหม้....คือ....ทีนี้กลายเป็นว่า เราย้ายมานั่งแถวริมหน้าต่าง เค้าย้ายไปนั่งแถวริมประตู =[]="!!!!!!!!!

.....แบบว่า.....ไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลย TvT"

มีอยู่วันนึงตอนเลิกเรียนแล้วเราไปเจอเค้าในห้องน้ำ เราก็คิดในใจ....เอ....เอาวะ ไม่รู้จะคุยอะไรก็แค่ทักเค้าแล้วบอกว่าบ๊าบบายก็ยังดี....แต่บังเอิ๊ญญญญญญญญญ บังเอิญว่า....เราใช้เวลาทำใจนานไป(ไม่)หน่อย กว่าจะพร้อม...เค้าก็....เดิน....ออก...ไป....แล้ว.....TvT"

เวลาผ่านไปๆ เราก็ไม่เคยได้คุยกับเค้าเลยจนจบคอร์ส....

ก็คิดมาตลอดว่าคงจะไม่ได้คุยแล้ว เพราะเรียนคนละคณะด้วย โอกาสเจอกันคงยากขึ้น แป่วววววววววววว

แต่....เราก็คิดมาตลอดนะว่า ถ้าเจอเค้าอีกคราวนี้แหละเราจะคุยกับเค้าให้ได้ !! จะต้องเอาชนะความกลัวไม่เป็นเรื่องออกไปให้ได้ * *+!!

และแล้ว....วันนี้.....วันที่ 18 พ.ค. 2549...........

เราต้องไปที่มหาลัยแบบว่าคล้ายๆปฐมนิเทศน์ ตอนก่อนจะกลับบ้านเจอเพื่อนที่เรียนคอร์สอิงค์คอร์สเดียวกันชื่อแม็กซ์ ก็เลยถามแม็กซ์เรื่องที่จะให้ทุกคนที่เรียนอิงค์ด้วยกันไปถ่ายรูปกัน แม็กซ์ก็บอกว่ายังไม่แน่ใจว่าจะเป็นวันไหนแต่ถ้าแน่ใจแล้วจะเมลล์บอกทุกๆคนอีกทีนึง แล้วเราก็ถามแม็กซ์ไปว่าแล้วชวน Ji Hye ไปด้วยหรือเปล่า เพระว่าในเมลล์ที่ส่งมาชวนไปถ่ายรูปนั้นเราเห็นว่ามันมีแต่ภาษาไทย แม็กซ์ก็บอกว่าพึ่งชวนไปเหมือนกันแต่ไม่แน่ใจว่าเค้าจะไปหรือเปล่าเพราะเหมือนกับว่าช่วงนี้เค้ายุ่งๆอยู่
เราก็ อืมๆ แล้วก็แยกย้ายกันจะกลับบ้าน แต่ไม่รู้ทำไม เพราะอะไรเราถึงยังไม่เดินไปขึ้นรถที่จะกลับซะที แบบว่ามัวแต่ยืนอยู่เฉยๆตรงที่ที่เค้ารอรถโค้ชที่จะไปหัวหมากกัน (ปกติเราจะไปขึ้นรถตู้ที่จะไปสี่พระยา) ในหัวก็คิดว่าถ้า Ji Hye เค้าไปถ่ายรูปกับพวกเราด้วย เราจะชวนเค้าคุยจริงๆล่ะนะ.....ทันใดนั้นเอง!!!!!!!!!!!!

มีคนสะกิดหลังเรา.....พอหันกลับไป ก็พบว่าคนที่สะกิดหลังเราคือ...............

Ji Hye!!!!!!!!!!!!!!!

จ๊อดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!! นี่มันเหมือนหนังการ์ตูนชัดๆเลยนะ อะไรเนี่ยเรากำลังนึกเรื่องเค้าอยู่แล้วอยู่ดีๆเค้าก็มาสะกิดหลังเราทั้งๆที่มีคนเป็นร้อยเป็นพันอยู่แถวนั้น =[]=!!!!!!!!!???????

คือ....ตอนนั้นเราทั้ง งง ทั้งช็อค พูดไม่ออก ในใจคิดแต่ เอ้ย!! อะไรเนี่ย เป็นไปไม่ได้ เฮ้ยๆๆๆๆๆ เฮ้ยยยยยยยยยย!!!!!???

คือว่า เค้ามาถามเราว่าถ้าจะขึ้นรถโค้ชที่จะไปหัวหมากนี่ต้องรอที่ตรงนี้ใช่มั้ย?

คือ....เราก็รู้ตั้งแต่แรกว่าเค้าถามว่าอะไร แต่.....มันยังไงดี แบบว่ามันอึ้งจนสับสน ทำให้เกิดความไม่แน่ใจว่าเค้าถามว่าอะไร แล้วหน้าเราตอนนั้นมันคงออกอาการ งงมากกกกกกกกก เค้ากับเพื่อนเค้าที่น่าจะเป้นคนเกาหลีเหมือนกันเลยพยายามอธิบายให้ฟังว่าเค้าหมายถึงรถคันใหญ่ๆนะไม่ใช่รถราง บลาๆๆๆ ประมาณนั้น เราเลยเริ่มตั้งสติให้มั่นแล้วก็บอกเค้าไปว่าต้องรอตรงนี้อ่ะถูกแล้ว

เค้าก็ขอบคุณ ถ้าเป็นปกติเราคงยิ้มแล้วก็เดินจากไป แต่ทีนี้เราตัดสินใจแล้วว่าจะสลัดความกลัวเกินเหตุในการพบปะผู้คนของเราทิ้งไป จึง....ลองถามเค้าดูว่า.....เค้าจำเราได้มั้ย เราเรียน อิงค์อินเทนซีฟห้องเดียวกับเค้านะ...

ทีแรกเค้าก็ทำหน้า งงๆ ถามว่าเอ๊ะ จริงหรอ??? แล้วเค้าก็จ้องหน้าเราซักพัก แล้วเค้าก็ร้อง....

" Ah~~! yes yes....." (เอ่อ....อันนี้เราไม่แน่ใจนะว่าในใจเค้าจะคิดว่า อ้า~~จำได้แล้ว หรือว่า อ้า~~ใครวะ? 55555555)

แล้วเราก็เริ่มถามเค้าว่าเค้าจะไปถ่ายรูปกลุ่มกับพวกเรามั้ย? เค้าก็ถามเราว่าอันนี้คือบังคับว่าจะต้องไปมั้ย เราก็บอกเค้าไปว่าแล้วแต่เค้าว่าจะไปหรือไม่ไปก็ได้ เค้าก็อ้อๆๆ แล้วก็ถามว่าไปกันเมื่อไหร่ เราก็บอกไปว่าอันนี้ยังไม่แน่ใจ แต่ถ้าตกลงกันแน่นอนแล้วเดี๋ยวจะมีเพื่อนๆส่งเมลล์ไปหา เค้าก็โอเค

ก่อนจะแยกย้ายกันไป เราก็ตัดสินใจ....เอาวะ ภาษาเกาหลี....หัดๆๆๆ แต่...เอ๊ะ........จะลากันนี่มัน...อัน นยอง....อะไร เฮๆ ฮีๆ เซๆ ฟะ???? จำได้แต่ทักทาย....อัน นยอง ฮาเซโย......ก็เลยตัดสินใจ....เอาตามในหนัง(ดงบังอีกเช่นเคย)ก็ได้ฟะ!

"อัน นยอง!" แล้วก็โบกมือบ๊าย บาย Ji Hye เค้าก็ อัน นยองตอบแล้วก็บ๊ายบายให้......ในใจเราก็คิดว่า...เออ....ใช้ลาได้จริงๆด้วยวุ้ย (จำไม่ได้ว่าดูจากเรื่องอะไร แต่เห็นตอนลาก็ใช้อัน นยองเหมือนกันก็เลยลักมาลองใช้ดู จะผิดจะถูกก็ไม่รู้ล่ะแต่พูดไปแล้ว 5555)

จากนั้นเราก็เดินไปที่ลานจอดรถตู้อย่างร่าเริง รองท้งรองเท้ากัดแสบแทบตายแต่ในความรู้สึกเราตอนนั้นมันไม่เจ็บเลย แบบว่าเหมือนกับ.....I feel I can fly ทำนองนั้น (ถ้าบินได้ ไม่แน่อาจบินไปจริงๆแล้วก็ได้ ใครจะไปรู้? 5555)

ทุกๆคนคงอาจจะคิดว่า ไรฟะ แค่เรื่องทักเรื่องคุยกับคนอื่นแค่นี้มันไม่เห็นจะยากลำบากอะไรตรงไหนเลย แต่สำหรับเรามันยาก ยากมากๆเลย = ="

เพื่อนๆเราจะรู้ดี ตอนแรกๆที่เจอกับเราเราจะเงียบ....มาก.....อะไรยังไงก็ได้ ไม่รู้จะคุยอะไรกับใคร ถ้าเพื่อนๆไม่หาเรื่องมาเริ่มคุยก่อนเราก็จะเงียบ....มาก = ="

แต่หลังๆนี้เราพยายามปรับปรุงตัวแล้วน้า~~!! พยายามชวนคนนั่งข้างๆคุยด้วย ><!!! (แต่ขอสารภาพว่ายังแอบกลัวอยู่นิดๆ เหอๆๆ)

ก็นั่นแหละ เรื่องที่อยากเล่าให้ฟัง คงไม่ไร้สาระไปใช่มั้ย ^^"??

แต่เราดีใจจริงๆนะที่ได้ตัดสินใจทัก คุยกับเค้าไป มันเหมือนกับ.....ชนะใจตัวเองได้ด้วยมั้ง โอย....ยังตื่นเต้นไม่หาย

ต่อจากนี้ไปก็จะพยายามคุยกับทุกๆคนให้มากขึ้นนะ ><!!!

เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะจ๊ะ....แจจุง.......(อ้าว มาจากไหนเนี่ย 55555555555)

http://www.youtube.com/watch?v=zrAFpW1EBYo

อ่า....ส่วนอันนี้เป็น MV เพลง My Destiny ของหนุ่มๆ ดงบังชินกิอีกเช่นเคย 55555

เราชอบเพลงนี้มากๆเลยนะ กำลังหัดร้องอยู่ด้วย ก๊ากกกกก (แต่ขอเตือนว่า....อย่ามาแอบฟังที่เราร้อง เพราะคุณอาจจะไม่ชอบเพลงนี้ขึ้นมาทันทีก็เป็นได้ 55555)

ไม่แน่นะ มันอาจจะเป็น my destiny ก็ได้ ที่กำหนดให้เราได้คุยกับ Ji hye ในวันนี้...555555555 ไม่เกี่ยวและแบบนี้ เหอๆๆๆ

credit : www.youtube.com ( posted by lovevivi )

วันนี้ไม่มีอะไรมาก.....แค่เอาคลิปหนุ่มน่ารักๆมาให้ดู อ่ะหุๆๆๆ

หนุ่มไหนน่ะรึ? ไม่น่าถาม...ก็หนุ่มๆ Dong Ban Shin Gi น่ะเซ่!!! (อีกแล้ว 555)

ชอบมวากกกกกกกกกกก!!!!!!!

เหมือนกับว่าทุกๆคนกำลังกลั่นแกล้งหนูมิน(ชางมิน)อยู่เลย 5555 โดนพี่ๆรุมแกล้งซะแล้วหนูมินเอ๋ย~

ทีเด็ดอยู่ที่ตอนจบ!!!! อยากรู้รึ??? ปะ....ไปดูกันเองให้เห็นชัดๆกับตาดีกว่า 55555555!!!!

http://www.youtube.com/watch?v=xEh3Ee_ovIQ

credit : www.youtube.com ( post by clcs85 )

(สงสัยจริงๆ ทำไมโพสแบบให้ดูได้เลยในสเปซไม่ได้ฟะ =*= )

แจจุงที่รัก กี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!! <---- กำลังบ้า อย่าเข้าใกล้เกิน 3 เมตร อุเหอะๆๆ

ไปก่อนล่ะจ้า ไปทำงานต่อ ก่อนที่จะควบคุมตัวเองไม่ได้นั่งดูแต่แจจุงทั้งวันอีก 55555